Det var med Havstad-Kyrkja Med Blomen blømer i Eng. Meistar Knut dei Orde talar, So djupt det til Hjarta gjeng.
Det svarar i Fjøllo. Det var Futen Lars Bendikson Tok Kyre or Bonde-Fjos. Kyrkje-Kaffen og Døype-Fatet,
Stakar og Altar Ljos. Aa, det var den arge Futen, Han vrid seg med Høgferd fram Det var sterke meistar Knut,
Han møter paa Kyrkje-Tram. “Kot Ærend heve den adeleg Herre? So seint han heimate fór, Messa er ende, han fær inki høyre
Idag Vaarherre sit Ord: Futen vrengde Munn aat Presteu, Og stygt han Munne gløyre: “Eg er inki komen her i Dag
For Prestereglur aa høyre!” “Eg er komen aa syne Folk, kven dei hev kaara til Prest: Du er ein Ljugar og Mordar,
Og stele som du kan best!” “Kom med Skatten du røva! Bøt for Mannen du drap! Du eggjar og øser upp Aalmugen,
Og gjer meg Skatte-Tap.” “Slik vaagar du paa meg ljuge Med herduge Djevle-Mot! Røvaren talar um Rov og Ran,
Ein Mordar um Manne-Bot!” “Du drap Olav Heggtveit, Og Ædlingen Harald Oy! Røva Medel i Kyrkjur og Gardar,
Valdtok Viv og Møy!” “Endaa du vaagar kome hera Trætte aa vrengje Munn! Du er av Aalmugen lika
Verr enn ein skabbute Hund!” “Eg skal finne deg Meistar Knut, No er du til Galga mogjen Fredlaus skal Hallvard Heggveit vera,
Og jagas som Skrubb paa Skogjen.” Og det var Hallvard Heggtveit, No var han ‘ki Fote-Mod, Sprang han inn paa Skarvefuten,
Og vilde spille Blod. “Eg skal hakke so Fute-Hude Dei finn inki atte Molo! Rive utor han Gra-Augo
So ser han heime med Holo!” “Valdsverk er Daaverk,” sa Meistar Knut, “Du stillar dit gode Sverd. Endaa Futen Lars Bendikson
Er verste Dauden verd.” Dei slo um Futen Manne-Ringen Der innmed Havstad Kyrkja – Det vil eg for Sanning segja
Futen skalv og bleikna. Dei slo umkring honom Manne-Ringen Daa blenkte Øksar og Kniv. Men det var sterke Meistar Knut,
Han berga det Fute-Liv. Det var sterke Meistar Knut, Han var i Hugen so mod: “Her skal inki spillas paa Kyrkje-Garden
Det svarte Futeblod!” Det svarar i Fjøllo.
Cookies on Poetry Cove