Du Bestemor, du Bestemor,
Eg aldri gløyma kann:
Som Lauv aa Blomar kjem kvar Vaar,
Ditt Minne yngjest Aar fyr Aar
I meg som vaksen Mann.
Din Veslegut, din Veslegut
fyr deg eg allstøtt va,
Og vil so vera all mi Ti:
Gjev Ærekrans fyr deg kunn' bli
Dei Saangir, som eg kva!
Fraa Bror min, som du helt so av,
Kom beste Blom i Krans ‒
De flutte heim den sama Vaar,
Her gjeng eg, Minne-Blomar saar
Paa Grefti di og hans.