Erato

Stemme: Lief uytverkoren.

Een kintjen kleene // Is een teer spruyt, ‘t Kan niet als wenen // Met sijn geluyt, Blyft het te leven // ‘t Wort een jaer out, ‘t Doet niet als sweven // Sonder ophout, Het een-jarig kint // Is noch siende blint, Datmen noch steets // In de doecken wint. 2. ‘t Kint van tien jaren // Dat leeft gerust, Sonder beswaren // In volle lust, Als ‘t mach spelen // Soo heeft het vreught,

Men siet het quelen // Met soet geneught, Als het spelen gaet // Licht sijn eten laet, ‘t Leeft sonder sorgh // ‘t En denckt geen quaet. 3. De twintigh jaren // Maken een borst, Die somtijts garen // Drinckt sonder dorst, Diens losse sinne // En woest gemoet, Dick wat beginne // Op losse voet, Die draven en gaen // Maer weynigh bestaen, Of geeren doen // Dat dient gedaen. 4. De dartigh jaren // Maken een knecht, Bequaem tot paren // Te treen in echt, Diens tijt sijn sinnen // Soo het hem lust, Drijft om te minnen // In stille rust, Of wat vreems besocht // Op een verre tocht, Door nieuwe lust // In nieuwe locht.

5. De vertigh jaren // Maecken een Man, Die al vervaren // En dwingen kan, Met sijne handen // Kloeck ende sterck, Met goe verstanden // In al sijn werck, Een Man wort geacht // Op sijn beste kracht, Van veertigh jaer // Die bloeyt in macht. 6. De vijftigh jaren // Maecken een Man, Met rijpe aren // Die mercken kan, Diens voet de trappen // Tot in den top, Van wetenschappen // Getreden is op, Die met sijn verstant // Nu sticht en voort-plant, Diens kloeck beleyt // Toont elck bystant. 7. De sestigh jaren // Maecken een Man, Die meer van sparen // Met spreken kan, Die nae beneden // Met hooft en voet,

Begint te treden // Die vreught af-soet, Hier is dan dagh // Die menigh niet sagh, Dat men niet meer // Veel wercken magh. 8. Seventigh jaren // Maken een man, Diens grijse haren // Men wel sien kan, Diens grage lusten // Nu sijn gedaen, Den tijt te rusten // Nu snel komt aen, Die wort out dan // Als het is een Man, Die sonder bril // Niet meer sien kan. 9. De tachtigh Iaren // Maken een Man, Die noch wel garen // Maer niet en kan, Gaen uyt wandelen // Diens stramme leen, Moeten handelen // Om vast te treen, Een kruck of straf // Dien ‘t harte laf, Begint te gaen,

Al nae het graf, 10. Negentigh jaren // Maecken een Man, Die moet vervaren // Die niet en kan, Noch langer leven // Die al de leen, Rillen en beven // t’Samen aen een, Die nu al sijn lust // Met verlangen blust, Op hoop van de // Ewige rust. 11. De hondert jaren // Maken een lijck, Diens ziel vervaren // Is beelts gelijck, Die op het Oordeel // Nu leyt en wacht, Daer niemant voordeel // Te krijgen acht, Die wel heeft gedaem // Die sal vrylijck staen, Voor het Oordeel // En horen ‘t aen.