Erato

Stemme: Carileen.

Pronck Godin, Die uwe jonge jaren, In volmaecktheyt nu voort-teelt, Nector vloeyende Maecht, Die met u draecht, Een Goden gemoet, en een waer-Hemels beelt, Daer elckx sin, Wenst om me te paren,

Geluckigh is de geen, Die het heldere licht, Van u gesight, Noch genieten sal en gemaeckt wert gemeen, De soete loncken, Van aengenaem soet, De welck ontfoncken, Een verdooft gemoet, O vonck // V slonck, Stoockt iders hart, In brant // Op de kant, Van de killige smart. 2. Waerde Vrou, Ontfangt ons Offerhanden, Die u werden toegebracht, Met vernoegen aenvaert,

Soo ghy ons waert, En ons Offerhant van het vermogen acht, Opt vertrou, Van uwe gonst wy ‘t branden, En door een vast gebodt, Van ons schuldigen plicht, Dat ons verwicht, En het begeer van Apollo onsen Godt, Die u acht weerdigh, Te sieren met lof, Daer toe wy weerdigh, Hebben genoech stof, ‘t Geen eert // V weert, Want hy u schenckt, Wt jonst // Sijn gonst, De welck hy u toe-brenght.

3. Brave Maecht, Geluck wy u nu wenschen, Want heden is den dach Van u geboorten stont, Die u verkont d’Aengename tijt, den ntijt als men eerst sagh, ‘t Geen ghy draeght Vertoonen voor de menschen, Doen ghy als een Kint, Het soete tepel nat, Veel waerder hat Dan het soete soet daerom ghy wert bemint: O heyle stonden, Doe ons soo een beelt, Wert toegesonden, Daer natuer in teelt,

Door konst // Haer gonst, Daer door sy maeckt, Haer weert // En g’eert, By die na schoonheyt haeckt. 4. Soete Nimph, Wy bidden wilt verschonen, Onse verstoute daet, Wilt doch nemen in danck, Ons rijm en sanck, ‘t Is tot uwer eer, ons gift doch niet en versmaet, Acht geen schimp, Dat wy u vertoonen, Is een ontsloten hert, Dat u wenscht alle goet, ‘t Geen u ziel voet, En niet als met goet genegen gevoet wert,

‘t Wenscht dat u geven, De Hemelsche goon, Een eeuwigh leven, By haer in haer troon, Aldaer // De schaer, Van s’Hemels koor, Met vreucht // En geneucht, Vervult der Goden oor.