Toon: Pholiphemus.
Fleur der Vrouwen wilt mijn geven,
In dit leven,
Dat ick met u schoonheyt paer,
Wilt in soete echt besteden,
Vwe leden,
Soo lopense geen gevaer.
2. Dat yemant u mocht ontschaecken,
Wilt doch haecken,
Dat ghy wel meught sijn gepaert,
Het is de meeste vreughden,
En geneughden,
Boven alle vreught op Aert.
3. Seght doch eens wat sal het wesen,
Mijn gepresen,
Als ghy noch langer soo gaet,
V jeugt sal te met verouwen,
Wilt onthouwen,
Dat u dan naedert veel smaet.
4. Wanneer dat de jonge Iaeren,
Sijn vervaeren,
Soo achtmen een Maecht niet,
Daerom wilt nu met mijn trouwen,
’t Mocht u rouwen,
Dat ghy u jeught door-gaen liet.
5. Ick bid voor ‘t lest wilt doch achten,
Mijne klachten,
Of vermaeckt u mijn verdriet,
Het geen ick mijn leven-dagen,
Sal beklagen,
Soo ghy mijn geen bystant biet.