Stemme: Soo haest als nu Apollo hadt, &c.
1. Tot vermaeck van mijn doffe geest,
Ben ick in’t Bosch gekomen,
Daer ick bekeeck // De boomen-streeck,
En daer wat wonders vondt:
‘t Geen ick sach staen,
Door d’Eycke blaen,
Wat zijn ‘t voor schoone bloemen
Heb ick gedacht // Ick ginckt besacht,
Soo was het Rosamondt.
2. Die (soo ‘t schijnt) was vermoeyd van gaen,
Te rusten was geseten,
Geheel ontgort // En opgeschort,
Om haer wat koelt te bien,
‘t Schijnt dat sy was // In’t lange gras,
Geslapen sonder weten,
Soo dat ick sagh // ‘t Geen ick mijn dagh,
Noyt schoonder hadt gesien.
3. Ick sach naturaes schoon cieraet,
Het geen ick waende bloemen,
Was kaeckjens roos // En wangens bloos,
Op het vel als aelbast,
De borsjens ront // Waer op ick vont,
Een vreucht die hem kon roemen,
Boven Flora // Of Pomena,
Die altijt bloeyent wast.
4. Doe ick soo op-getogen stont,
Liet sy een suchjen loosen,
Een eenigh woort // Heb ick gehoort,
Ick gierigh in het sien,
Heb jaer geraeckt // Sy is ontwaeckt,
En begon te bloosen,
Sy sprack mijn aen // Wats dit gedaen,
Dat ghy mijn komt verspien.
5. Ick was hier af geheel verschrickt,
Ick wierp mijn voor haer voeten,
Ick sey Godin // Voldoet u sin,
Ick ben tot straf bereyt,
Het is geschiet // Nu maer gebiet,
Ick sal het geeren boeten,
Neen Cloriaen // Dat is gedaen,
Heeft sy soetjens geseyt.