Op de wyse: Van Iephtha. ALs ick ghedenck o Vader mijn Die goetheyt dijn, Dat ghy ons hebt weder ghebaert
Tot die hoope verheven Die namaels sal worden verclaert Int eeuwich leven. Een eeuwich leven sonder ent Sullen die bekent, Ontfanghen in des Hemels pleyn Die nu de zonde sterven En daer toe al sijn goet ghemeyn, Namaels beerven. Voor al tracht niet na gelt noch goet Maer overvloet, Rijckdom in 'sHemels wesen claer Dat eeuwelijck sal duyren En sal ghegheven worden daer, Die hier nu truyren. Keeren nacht en dach hare zin Na dat ghewin, Ghelijck den Ouden Tobias Sprack tot sijn Soon verheven Mijn kindt en acht niet dit ghewas In dit leven. En leyden een arm leven bloot Namaels veel goet, Sullen wy ontfanghen met vreucht In dien dat wy Godt vreesen My dunckt dat my mijn hert verheucht, In dit wesen. Ghelijck als Paulus sprekende is Ick weet ghewis, Als ick dit aertsche huys verlaet Een Hemels sal ontfanghen Ia gelt noch goet daer niet toe baet, Een recht verlanghen. Een recht verlanghen naer 'tHemels goet Mijn herte doet, Ter huys te zijn by onsen Heer
Die my heeft uytvercooren En sal verlaten nimmermeer, Dies nieus ghebooren. Ras loopt den armen mensch ghewis Die vergancklijck is, Om 'tgene dat hier blyven moet En niet en mach behouwen Die soo sijn tijdt verslyten doet, Salt namaels rouwen. Brandende sal het al vergaen Niet sal bestaen, Met groot gheluyt en kraken seer Moetet hier al verdwynen Als comen sal den Heer der Heer, Elck moet verschynen. Een groot loon sal die ontfaen Die hier voort gaen, Tot aen het eynd' volstandich strijdt Sal die croone verheven Die hier des Heeren name belijdt, Worden ghegheven. Nu laet ons verblyden seer Al in den Heer, Want hy sal spreken over luyt Comt o mijn uytvercooren Comt voort o ghy mijn lieve Bruyt Die nieus ghebooren. Sal ontfanghen eenen loon In 'sHemels Throon, Een Hemels huys vercryghen voort Voor dit aertsche verderven Daer nimmermeer weenen ghehoort Dan vreucht verwerven. Daer't eeuwelijcken duyren sal Een bly gheschal, Een vrolijck gheluyt der Engelen siet
Een vreuchde sonder eynde Sal daer wesen na Schrifts bediet Voor sijn bekende. Stadich laet ons sonder verbeyt Het onderscheyt, Aenmercken van den vroomen siet Oock die den Heer niet vreesen Comt ghy ghebenedyde seyt Die Heer ghepresen. Hy sal spreken met groot ghetier Gaet wech van hier, Noyt en heb ick u ghekent Gaet int eeuwich verderven Daer niet is dan pijn en elent Een eeuwich sterven. Zijt bevolen Godt onsen Vaer Die u bewaer, Te wandelen nu synen pat Na Ierusalem verheven Te blyven inne die schoone stadt, Int eeuwich leven.
Cookies on Poetry Cove