Het groote liede-boeck

Op de wyse van den 40. Psalm: Nae dat ick langhen tijdt hebbe, etc. REcht biedt my uwe ooren allegaer, Menschen, ick sal u doen bescheyt, 1.Tim.6,22Van die wortel der giericheyt, Op dat ghyse meucht kennen openbaer, En u daer voor meucht wachten Wt alle uwen crachten, En uytblust haren brandt, 'Therte dat haer begeert, En hem selven verteert, Bevrijdt deur Gods bystandt. Is dees plaegh niet alle menschen ghemeen Die daer van spreken dach en nacht, Meer dan van der Hemelscher cracht Tot quaet-doen gheeft hem nu daerom elc een Esai.56,11.All' zijnse afgheweken, Tot giericheyt ghestreken, Iere.6,13. ende 8,71.'Tvolck en die Priesters al, Dese comt op haer hooft, Sy hebbent niet ghelooft, Als nu oock het volck mal. Prov.30,15Proeven altijdt, maer worden nimmer sat, En segghen niet: het is ghenoech, Maer woelen daer in spa en vroech, Wat onversaed'lijcken hongher is dat: Hebben veel, en begeeren, Dat sy niet en verteeren, 'Tgelt haer niet en versaet, Sy soecken altijt meer, Al costet faem en eer, Sy doent om eyghen baet. Prysen en canse niemant deuchdelijck, Die giericheyt, want sy is snoo, Beloont haer dienaers oock alsoo, Die haer ghedient hebben gantsch jeuchdelijc: Wat laetse naer 'tbehaghen, matt.10,29.Haer int graf mede draghen, Swaerlijck in marc.10,23.Godes Rijck, Gaen sy, besittens niet,

Soo men dat claerlijck siet,Luce.18,24. Worden sotten ghelijck.Luce.12,20. En hoe veel moeyten brenghtse nu ter tijdt En arbeyts in 'smenschen lichaem, Hoe pynicht sy hem onbequaem, En geeft hem dach noch nachte gheen respijt Sijn hert doet sy turberen, Door 'tsorghvuldich hanteeren, Als eenen quaden tant, Pynicht sy hem sijn hert,Prov.25,19 Dat het hem deerlijck smert, Met haerder liefden brandt.Luce.16,1. Rentmeesters die onverstandich zijn sot, Bevintmen haer, met dit bescheyt,Psal.41,2. Haer hert is vol ondanckbaerheyt, Teghens de syne, en oock teghens Godt, Van droefheyt sy't hert sluyten,Luce.16,9. Die handen oock van buyten, Maken gheen vrienden goet,matt.25,27. Van den Mammon onrecht, Blyven onnutte knecht, Merckt hoe haer eynde spoet. Tot wreetheyt sy den mensche hier verwect Te weygeren hier in der noot, Den Armen haer daghelijcks broot,matt.26,13. Die daet Iude haer nu niet en verschreckt,Iac.2,13. Een oordeel onbarmhertich, Comt over haer seer smertich,1.Tim.3,7. Sy worden aen den strick, Ghehanghen en gheknocht, Dien sy hebben ghewrocht, Naer dit cleyn ooghenblick. En die haer dienen, maecktse seer onwijs,Eccles.10,9 Dat sy vercoopen ziel en lijf, Die vreuchde en 'tHemels bedrijf, En dat om eenen alsoo slechten prijs: Zijn dit niet arme dwasen, Die dus uytsinnich rasen? Daerom doch nu vergaert,Mat.6,20. Den schat die eeuwich blijft,

In den Hemel beclijft, Soo de Schriftuyr verclaert. Psal.42,8.Ey lieve hoort hoe seer periculeus, Der giericheyt hanteeren is, In d'eeuwighe verdoemenis, Valt men daer door onbesint rigoureus: Vol pynen en vol smerten, Zijn der gieriger herten, Nu daeghlijcks en hier naer, Als comt die doodt onsoet, En men verlaten moet, Daer 'thert aenhanght seer swaer. Naer desen is die droefheyt oock bereyt, Die haer sal overcomen bloot, Die verdoemde eeuwighe doodt, Als sy't sullen bekennen in haer leyt, Want sy hier niet en waren, Barmhertich Iac.2,13.int vergaren, 'Toordeel sonder ghenae matt.22,13.Dat sullen sy ontfaen, In die duysternis gaen, 'Tberou comt haer te spae. Luce.13,26.Knerstanden soo al in der hellen pijn, Prov.21,13Roepen, maer worden niet verhoort, Want sy de Armen rechte voort Niet en verhoorden in desen termijn, D'onschult en sal niet gelden, Daer van men nu doet melden, Sy is vol van bedroch, Gaet mee tot aen het graf, Maer dan scheyt sy daer af, Laet haer int lyden noch. En om dat men hier van mocht zijn ontlast Dient hier nu alle tijdt betracht, Malach.3.Des Heeren grooten dach met macht, Gen.19.17.Dat elck een sijn ziele mach berghen vast, In den Hemel hier boven, Eer den vyandt comt roven, Bedencken oock soo vry, Waer die ghevaren zijn, Die eertijdts waren fijn, Matt.3,19.Wy comen oock daer by. Staet den boom huyd', morghen men hem afhout, Hy blijft legghen waer dat hy valt

Als al 'tgoet t'samen is gheraltmatt.16,26. En die ziele verlooren seer benout, Wat salt den Mensche baten, Al 'tsichtbaerlijck der maten, Alle ons int jammer bringht, V doch 'tbeste verkiest, V ziel niet en verliest Vrienden dit doch bedinckt.