Op de wyse: al wat men hier in dese werelt siet.
ZIel schaemt u ziel, van u ondanckbaerheyt
Daer elck in't zijn, 'tschepsel Gods lof verbreyt,
En ghy alleen, alleen leeft ondanckbaer
In zond' onreen, alleen met duyvels schaer.
Och ziel u schaemt, schaemt u 'tis meer dan tijdt
Siet aen siet aen, 'tschepsel Gods breet en wijt
Elck een om strijt, looft synen Schepper goet
Truyrt, weer verblijt, singht God lofsinghen soet.
Want daer zijn meer, grooter gheneuchten bly
In Godt u Heer, dan 'sweerelts melody,
Daer in dat ghy, u ydelijck vermaeckt
En siet hier by, sy wort u haest ontschaeckt.
Oock int lachen, van al 'swerelts gheneucht
Vint men gheschrey, inwendich in d'ondeucht,
O dwasen vreucht, die u gemoet selfs wraeckt
Seght hoe ghy't meucht, noemen vreucht die t'hert raeckt.
Wtwendich reyn, lacht hy inwendich meest
In Godt allen, die hem dient inden Gheest,
Gantsch onbevreest, leeft gy reyn int ghemoet
Een duyricht feest, vint hy in Godt seer soet.
Dus wil mijn ziel, mijn ziel nu d'ydelheyt
O Heer Iesu, verlaten dees dwaesheyt,
En ick beschreyt, sta aen u voeten hier
Beschaemt in leyt, erbarmt my goedertier.
Ick sal prysen, uwen naem nu voortaen
In u weghen, altijt mijn leven gaen,
Op u Wets baen, en leven eersaem
Ick wel beraen, prijs heylich uwen naem.