Op de wyse: van den 6. Psalm. Wilt my niet straffen Heere. REcht wilt ons Heer bewaren In eenicheyt ghesparen, Met uwer liefden bant, Wilt ons te samen binden, Voor alle quade winden Houdt over ons die handt. In u liefde aendachtich Maeckt ons vyerich en crachtich, Door uwen heyl'gen geest Stortse in ons te samen, Ghy bewijst die met namen In al u wercken meest. WAERlijck machmen dit speuren Aen alle creatuyren,
Die ghy maeckt onderdaen, Den mensch t'synen behoeven, Op aerden en daer boven, Van u wy 'tal ontfaen. Den reghen wel gheraden, Gheeft ghy goeden en quaeden Oock uwen Sonnen schijn Laet ghy lieffelijck toecomen Ongherechten en vroomen, Dit doet u liefde fijn. RIchtich schiept ghy na desen Den mensche om te wesen Na u beelt u ghelijck, Begaeft hem met verstande, En wijsheyt veelderhande Maeckt hem met goed'ren rijck. 'Tis ghebleken voor allen Dat de mensch is gevallen, Door die zond' inden doot Maer u liefden dadich, Wort ghy hem seer ghenadich Belooft hem hulp in noot. Soo hebt ghy hem daer neven Vwen Soone ghegheven, Daer in so openbaert, V liefde overvloedich, En gunste t'onswaerts goedich Wt Vaderlijcker aert. KENlijck wy wel verzinnen Dat ghy ons gaet beminnen, Ghy hebt voor ons bereyt Den Hemel hoog verheven, Eeuwich met u te leven Tot onser salicheyt. Souden wy die dit weten Immer moghen vergeten, Och neen, maer Heere goet Door uwen geest vol crachten Stort dit in ons ghedachten, Vyerich in ons ghemoet. EN IMMErs t'onser baten Als wy dees gave vaten,
Dat sy uytbreken mach Vyerich in ons verzinnen V weder te beminnen, Van herten deur den dach.
Cookies on Poetry Cove