Op de wyse: Alle die hem bekeert, ofte: al die in Syon zijt. SInght en weest al verblijt Gheestelijck Isralyten, Dat ghy bevrijt Zijt, van Pharons ghewelt, V suchten ende cryten Heeft Godt verhoort met vlyten, Door Moyses den heldt Pharo ter neer ghevelt, Die Zee ontstelt Quam weder in haer vloet Alsoo deur Christus wonden, root, Des duyvels macht verslonden, doot Reynicht ons deur sijn bloet Die claer Fonteyne soet. Coment in de woestijn Daer geen wegen en waren Om wandelen fijn, Naer dat beloofte Landt Een wolck om ons verclaren, Den wegh te openbaren Gods Woordt in ons verstant Gaet voor ons abondant, Anders niemant Wilt volghen nu ter tijdt 'Tsal ons altijt verlichten, snel Te wandelen om stichten, wel,
In dese weerelt wijt Gods Naem ghebenedijdt. Y ghelijck wel toe siet Om niet te murmureren Al is het water niet, Altijt soete maer suyr Godt sal wel doen cesseren, Die bitterheyt en keeren V droefheyt en ghetruyr In vreucht en blyschap puyr, En gheven duyr Den steen te drincken al Die dorstich zijn beladen, swaer, En hongherich versaden, haer, Met Hemels broot hy sal Spysen sijn lief ghetal. Belials quaden raet Door buytenlandtsche wyven Niet naer en gaet, Tot Afgoden besmet Want deur sulck bedryven, Moesten sy buyten blyven 'Tbeloofde Landt u bet, Voecht u al naer de Wet Gheen Afgoden set In u herte maer reyn Godt boven al beminnen, wilt, En dien vast in u zinnen, bilt, Hout u by hem elleyn Des levens claer Fonteyn. En als Amaleck quaem Israel te bestryden Doen Moyses nam, Den staf Gods in de handt Hief dien tot sijn bevryden Om hooghe sonder myden,
Sy creghen d'overhandt Amaleck was vermant, Door Gods bystant Den vyandt men verwint Door vyerighe ghebeden, eerst Wort den vyant vertreden, meest, Als Gods straffe begint Haer altemael verslint. An daerom wel ghetroost Volbrenght u pelgrimage Cloeckelijck altoost Vreest geen vyanden groot, Maer met goede courage Wilt nemen u passage Seght met Caleph in noot En Iosua als broot Sonder sweert of cloot, Verslinden altemael Is Godt met ons int weeren, van Wie sal ons moghen deeren, dan, Hy is die principael Ons helpt uyt allen quaet. Fraey ende wel ghesont Moet men inwendich wesen Om tot alder stont, Te wandelen den pat En of yemant by desen Ghebeten waer mispresen, Van der slanghen dat Hy ware moe en mat, Om in die Stadt Te comen niet en rust Vliet met uwen ghebede, pijn Al tot Christum die mede, cijn Al u verlanghen blust, Hy wil heelen met lust.
Kleedt u als Israel Met kleders die niet slyten Het lammekens vel, Der Godtlijcker natuyr Ootmoedich wilt u quyten, Niet als Wolven die byten Noch Leeuwen stuyr, Dats teghen die Schriftuyr Want Schaepkens huyr, Niet moghen wrecken hier Maer lyden met verduldic // heyt Versmadingh en onschuldich // leyt Want als Gout int vyer, Beproeft menigertier. En zijt ghy op ghestaen Met Christum om te gane Die rechte baen, Soeckt dat daer boven is Gods rijck en blijft niet stane, Ghy moet door die Iordane Die doodt dat is ghewis, Om die beloftenis T'ontfanghen fris, Eeuwighe rust goet Daer melck en Honich vloeyen // claer, Vreucht ende blyschap groeyen // daer, Hier toe u beste doet Omgordet u ghemoet. Niet en wilt met u hert Weer naer Egypten wijcken Of ghy comt in smert, Slaet u handt aen den ploech En wilt niet omme kijcken, En Loths Vrouwe ghelijcken Ghewaerschout al ghenoech, Maer geen goe sorgh en droech
Dus spaet en vroech, V altijt daer voor wacht Al sietmen hier de weerelt // toon, Seer herelijck beperelt // schoon, Haer vreucht en al haer pracht Wert te nieten ghebracht. MAN ENDE WYF u draeght Als Pelgrims vreemdelinghen Dat ghy behaeght, Die u gheroepen heeft Vleesch en bloet wilt bedwinghen, Door d'enghe poorte dringhen V selfs hem overgheeft Naer synen wille leeft, Vreest ende beeft Voor hem nacht ende dach Die hy alsoo wakende // vint, Is eeuwich vreucht nakende // int Eeuwich leven hy mach Die vreucht noyt menschs en sach.
Cookies on Poetry Cove