Op de wyse: Met droefheyt moet ick claghen Fortse is my geschiet: Ofte, Al slaen wy nu als bloemen. Eccles.17,5.ALs Bloemkens door 'tvermeeren, In d'aerdtsche dal gheplant, Begaeft Exoc.10,18.Gode ter eeren, Met wijsheyt en verstant Ps.136,25.En nootdruft abondant, Met douw en regen soet, Gen.27,28.Versien van sijnder handt Door sijn ghenade goet. Niet als die 'snachts vercoelen, Den reuck ophouden meest Toesluyten deur 'tghevoelen, Alsoo doch niet en weest, Cant.5,2.Maer ontluyckt doch ter feest, Richt u ghy spruyten groen Och dat ghy doch verreest, Apoc.3,20.En 'thert mocht open doen. Mal.4,2.Nu die schoon Son gaet schijnen Ioan.1,9.Die de weerelt verlicht, Den mist heel doet Cant.2,11.verdwynen, De cond' verdrijft ghedicht, Gods Sone ons so sticht, Nu deur sijn heylich woort Ocht neemt aen sijn bericht, Ontsluyt nu rechte voort. 1.Thess.3,6.Eerst tot Gods liefde puyre, Matt.22,9Dat ghy die meucht ontfaen, Vertoont nae 1.Ioan.4,10die Schriftuyre, Hy heeftse eerst voldaen, Cant.1,12.Neemtse getrouwelijck aen Reuck te gheven begint Doet het daetlijck verstaen, Dat ghy hem oock bemint. Matt.22,39GENeghen weest doch tierich, V te openen wijt, Liefde des naestens vyerich, T'ontfanghen in u tijdt, 1.Ioan.3,14Of ghy soo vervult zijt, Laet dat doch blijcken claer Wie't niet en doet met vlijt Blijft in den doodt voorwaer.
Heel fijn moet men nu spoedich, Ras ontluycken den mont Die zonden overvloedichPsal.51,11. Bekennen uyt den gront, Gods Soon belyden ront, En seggen lof en danckMat.16,16 Als bloemen wel ghegront,2.Thess.1,3. En gaet hier in niet manck. Vluchs souden noch die ooren, Billijck ontluycken ras, 'tGodlijcke woort te hooren,Marc.4,22 Dat alle dinck ghenas,Sap.16,12. En weder brenght te pas, Vernieut en maect vruchtbaerEsai,55,10 Het vleesch vergaet als gras,Esaie,40,7. Maer dit bestaet te gaer.1.Petr.1,25. In dit rysen uyt minnen, Ontluyckt en opent wel Den Heere al u zinnen, Hebt acht op sijn bevel, Doet op die poorten snel, Dat doch die ConinckEsaie,26,2. groot, In gae, weest niet rebel, Hy helpt uyt alder noot. Ghenade gheeft ons Heere, Door desen Sonnen schijn, T'ontluycken even seere Door uwe cracht devijn,Luce,5,31. 'Tbeletsel als fenijn, Neemt wech, over ons waeckt, Hemelsche medecijn, Ons soo bloeyende maeckt. En dat wy moghen gheven2.Cor.2,15. Soeten reuck heel bequaem, En 'tgheen dat wy beleven, V zy gantsch aenghenaem, Heere naer ons betaem, Want ghy zijt weerdich fijn,Apoc.5,12, ende 4,11. Van ons, o Godt eersaem Ghebenedijdt te zijn. Nu siet doch (Heer) beneden, Luystert nae ons gebet, Metten hemelschen zeden, Ons doch sterck onderset, Swac zijn wy, hier op let, 'Tis niet in onser machtRom.6,19. Den rijp had ons verplet, Gaef ons u Son gheen cracht.
Cookies on Poetry Cove