Op de wyse: van den 119. Psalm. Ghelucksalich is den mensche die leeft. MEt lof en danc laet ons voor Godt bereyt Verschynen, hem te loven en te prysen, Die ons deur sijn groote barmherticheyt Sijn goetheyt end vrientlijcheyt gaet bewysen En ons beroept totten Hemelschen rijck, Om eeuwelijck met hem te verjolysen.
Alle misdaet vergheeft hy ons ghelijck En schelt ons quijt die veelheyt onser zonden Om ons hulp te betoonen doet hy blijck, Want hy heelt onse vuyl stinckende wonden Maeckt die onreyn zijn, suyver wit als snee Wie mach zijn goetheyt nu genoech verconden. Tot onser baet, gheeft hy ons synen vree Die ons deur Iesum Christum is verworven Doen hy een offerhande voor ons dee, En is vol smerten aen het cruys ghestorven Op dat wy vreed' souden hebben bequaem Die wy waren door zonde gantsch bedorven. Tot dese uyre beroept ghy ons al tsaem O Godt dat moghen wy vastlijck betrouwen Maer ghy wilt dat wy deuchtsaem naer't betaem, En neerstich zijn, desen vree t'onderhouwen Onder malcanderen soo dat behoort In rechter eenigheyt voor u aenschouwen. Ya hier toe hebben wy ons rechte voort, Te samen als een hert overghegheven, Om desen vrede willich onverstoort, Als een herte en ziele te beleven O Heer hier toe u milde handt ons biedt, Op dat wy hier in nimmermeer en sneven. Staet by, en wilt ons Heer verlaten niet Helpt ons tegen des vyants aenslach stryden, Die dach en nacht om ons gaet en bespiet Die vreed' en eenicheyt doet seer benyden Toont int bekooren eenen schoonen schijn, Voor sijn bedroch, wilt ons o Heer bevryden. KIntlijck laet ons in u bescherming' zijn, Houdt ons in vree en eenicheyt met namen O Godt nae u goet welbehaghen fijn Bint ons doch met des vredens bant te samen Om neerstelijck te houden alle tijdt Die eenicheyt des Gheestes na't betamen.
TSamen leert ons vrede soecken met vlijt En hem met grooter neersticheyt na jaghen Dewijl ghy oock een Godt des vredens zijt, En hebt aen eendracht en vreed' u behaghen Soo gheeft dat uwen vreed' neem d'overhandt In onse herten al ons leve daghen. KENlijc maect ons, en geeft ons recht verstant En leert ons soo op u Gheboden mercken, Dat uwen vrede mach seer abondant Over ons vloeyen, wilt dit in ons wercken, Met uwer mogender en grooter cracht Wilt ons ghestadelijck hier in verstercken. Soo dat wy nu ghestadich dach en nacht In u schoon huys des vredens mogen woonen Wy biddent u o Heere met aendacht Wilt ons doch nu, soo u ghenade toonen, Oms te samen nemen in u behoet, En ons hier toe, met uwer goetheyt croonen.
Cookies on Poetry Cove