Op de wyse: Pharo leyt nu verdroncken. ALs men schreef sesthien hondert En vierentwintich Iaer Heeft Gods oordeel ghedondert, Door een Water-vloet swaer
Daer deur Godt toonde claer, Dat hy was seer verstoort Om dat elck voor en naer, Inde zonden ginck voort. In d'eerste Maent vant Iaer Na ouden stijls Iaerdach Ontstont sulcken misbare, Door inbreucks grooten slach Ses vadems diep, men sach 'Tgat twintich roeden wijt, Elck liep nae hoochten, ach Daer was jammer ghecrijt. Men woud' in Hollandt keeren 'Twater aen wiericks ka Den Goutsch Balju, en Heeren Veel volcks met schop en spa, D'een haer best, maer hola 'Tliep te hoogh, en sy radt Keerden weer om die scha, Te weeren uyt haer Stadt. Sy damden water-ganghen In Stads-wal wijt en nou Met hooghen aen te vanghen De Kade langhs de Gou, 'Tliep al Kinders, Mans, Vrou Elck riep het gaf al raet, Maer soo't God hebben wou Teghen hem wast te laet. By nacht en gantsche daghen D'eerbaren Raedt der stee Haer geen moeyten ontsaghen Elck een sijn beste dee, Want men sach niet hoe't wee Soud' eynden int besluyt Of Hollandt als in Zee Sijn volck soud' spuwen uyt.
Men sach die Huysluy jaghen 'Tys was niet half sterck 'Thoy ryden met den waghen, Som vluchten in een Kerck Besloten als int perck, Conden nauw' cryghen broodt Door dit Gods wonder werck In sulcken water noot. Veel quamen in de Steden (Krielden soo over hoop) Om huys-westingh ghebeden, In desen overloop Dat het niet al versoop, De beesten met den mensch Gheen plaets was te dier coop Om te huyren nae wensch. Want Dammen nochte Dijcken En mochten helpen niet Het gincker al deur strijcken Want 'thad van ghebiet, Niemant wist wat verdriet Het noch wel baren sou Maer (laes) of dit gheschiet Het volck blijft even rou. Och soud' ons Godt niet worpen Ghelijck een molesteen Met Steden en met Dorpen, Als inde Zee met een Want 'tgheschrey is niet cleen, Ghelijck't was tot Sodom Haer zond' onreyn ghemeen, Bedryven sy in rom. Alst volck voor den vloedt woede Niemant om Noa gaf Tot quam 'twater Gods roede, Doe maecktent honts gheblaf
Gantsch dol, teghen Gods straf 'Tbleef oock soo onbekeert 'Tweeck noyt van zonden af, Ghelijck't nu murmureert. D'een heeftet op de Staten Een ander op den Vorst Elck claecht over Placcaten, Niemant slaet op sijn borst Maer elck na wraecke dorst, Dus comt licht soo Gods handt Door zonden langh gheporst, Wreeckt hem aen 'tgantsche Landt. Waert dat wy Godt recht eerden Een yeder in sijn staet Met Ninive bekeerden, Men soud' haest cryghen baet God soud' ons Magistraet, Soo leyden deur wijsheyt Te gheven geen Placcaet Dan met wijs onderscheyt. Den quaden te bedwinghen Den vroomen Godsdienst vry Dat elck met vreucht soud' singhen, Gods lof van herten bly Die Spaensche Tyranny, Soud' hebben meer geen macht Wy eens God op ons zy, En wy soo Gods gheslacht. Prins, Heeren onderdanen 'tWordt u vyerich ghebe'en, Door Christus heete tranen, En al sijn lieve le'en Acht by tijts op Gods re'en, Malcander niet meer bijt Of samen moet hy he'en, Verteert in corten tijdt.
Cookies on Poetry Cove