Op de wyse: Alsoo't begint. HEere Godt leert ons claghen In desen bedroefden tijdt Gheeft ons een recht mishaghen, Aen onse zonden en maeckse ons quijt En dat wy moghen op waken En doen oprechte boet Ons selven oprecht versaken, En geen meer onschult maken Voor uwen name soet. Heere hoe langhe salt duyren Ick mach wel vraghen dat Vervallen legghen de muyren, Van Syon de schoone stadt Heere wilt rechte arbeyders bestellen
Die daer mercken op haren tijt Want de vorst al van der hellen, Die gaet het volck nu quellen Want cort is synen tijdt. Die schapen sullen nu woonen By die wolven alsmen nu siet Den Lupaert sal sonder schromen, By den Steenbock zijn nedergheleyt Het ghemeste Calf by de wilde Beeren Wilt malcanderen niet op de voet treen, Als een Morjaen sijn huyt verandert Een Luypaert sijn vlecken verwandelt, Mercket soo sal dit gheschien, Leugens gaet hy vercieren Al deur een heylich schijn Boosheyt gaet hy bestieren Al deur de dienaren zijn, Den vroomen gaet men nu schelden Om te brenghen om lijf uyt eer uyt goet Om dat sy de waerheyt vermellen Die leugens te rugghe stellen, Daerom treetmens nu onder de voet. Den knecht is niet boven sijn Heere Noch den Discipel boven sijn meester sal gaen Hebben sy my spreeckt Christus gedaen oneere Sy sullen u oock versmaen, Van veele menschen lyden Om uwen name worden wy versmaet Hierom wilt u verblyden, Stelt al u druck bezyden Sy hebben mispreect Chrsitus voor u gehaet. Christus most selver lyden En soo weder in sijn heerlijckheyt gaen De Apostolen by hare tyden, Moesten oock veracht druck en lyden ontfaen, Dencket hoe menich by onsen tyden
Isser ghecomen in groot onghemack Zijnde onthooft oft aen een pael ghebonden Soo van des vyers vlamme verslonden, Ofte verdrinckt in eenen sack. Den tijdt die is ghecomen Het sevende Zegel is vant Boeck ghedaen Merckt op ghy oprechte ende ghy vroome Wilt vast op Christum staen, Ende die om Gods Woordts wille haer Leven hebben ghelaten Merckt op haren uytganck Volget haren gheloove nae, Smijt u aerde-cruycken in stucken uyt u handen En hout u licht doch altijt branden, Soo meughdy met haer die croone der eeren ontfaen. Coningen, Princen ende Heeren Ghy hebbet seer wijslijck ghedaen Daerom sal hem Gods lof altijt by u vermeeren, Dat ghy cruyt ende oncruyt t'samen laet staen Godt sal sijn dienaers bevelen Als den dach des Heeren comt aen, Het cruyt te vergaren in sijn schure Ende het oncruyt te verbranden met den vuyre, Soo suldy het heylich bloet onschuldich staen. Broeders ende Susters met namen Waer ghy woont oft waer ghy zijt Wilt u Gods Woordt niet schamen, Volcht Christum ghebenedijdt Hy sal u te hulpe comen En hy sal voor u heenen gaen Volght my nae met blyder hoopen Mijn deure staet voor u open, Ick wil u in mijn armen ontfaen. Dan sult ghy van my niet scheyden Maer eeuwelijck by zijn
ick wil u een eeuwighe maeltijt bereyden, Ende ghy sult drincken van mijn clare wijn, Ick wil mijn selver opschorten en dienen Ter Tafelen als een knecht Die my volghen ende oprechtelijck belyden Sullen eeuwichlijck met my verblyden, Ende eeuwich met my in vreuchden zijn. Maer die honden ende de tovenaren Sullen buyten het nieuwe Ierusalem staen Ende die Gods Woordt valsch leeren en verclaren, En dat vale peert ryden gaen Godt sal haer een aensichte vertoonen Gruwelijc ende spreken tot haer met woorden wreet, Ghy zijt niet weder ghebooren Daer om gaet nu wech ick en kenne u niet Om en ghy wilt mijn stemme niet hooren. Oorlof aen alle gheslachten Ionck oudt arm ende rijck Wilt u vande zonden wachten, Als van een slanghen aensicht Ick wil haest comen u nu arbeyt betalen Op Syons Bergh suldy ontfinghen u loon Al die my met ghebogene knien hebben Belyden te zijn Gods Soone, Dewijl ick opsetten een heerlijcke croone Die duyren sal in der eeuwichheyt. Dan sullen die hartneckighe van zinnen Claghen over haer eyghen ghemoet Wy hebben gewrocht een werck als de spinnen Wy hebben basaliskes eyren ghebroet, Die Arcke des Verbonts is ons ontnomen Die ghenadighe rijt is ons voor by ghegaen Wy verlieten ons op dien die haer vermeten ons te leeren, Te zijn de rechte vreese des Heeren Die moghen nu selver niet bestaen.
Wat helpt ons schoone woorden Al schynens noch soo claer Als wy niet opstaen en willen Maer blyven in zonden leggen te gaer, Den dach des Heeren sal ons over comen Als een dief inder nacht Dan sullen wy segghen wy sotten en dooren Och waren wy noyt ghebooren, Wy moghen voor Gods oordeel niet bestaen. O menschen betert u leven Wt eernstighe liefde is u dit gheseyt De bijl is al opgheheven, Ende aen den wortel der Boomen gheleyt Die boghe is al ghespannen, En een dootlijcke pijl daer op geleyt 'Tsweert is al gewet en hy heeft al in sijn handen Om den goeden en den quaden te scheyden van malcanderen, Daer sal een yeghelijck loon naer sijn wercken ontfaen. Coomt ghy ghebenedyden En besit dat rijcke mijn Ghy sult eeuwich met my verblyden Ende altoos met my in vreuchden zijn, Maer gaet ghy vermaledyde Wech van mijn aensicht ick kenne u niet Doen ick u riep wout ghy niet hooren Nu is al u eyghen gherechticheyt verlooren, En ghy hebt u selven ghebrocht in swaer verdriet. Het is seer te beclaghen Datter soo veel menschen gheschapen zijn Ende so weynich daer leven na Gods behagen Haer ooghen die blyven haer verblint, Elck gaet dolen zijnder straten Niemant en wilder die minste zijn In hoochmoet van proncken en pralen Daer toe bense ghezinnicht meest altemalen,
Daerom blijft de waerheyt haer onbekent. Maer hoe sullen sy het maecken Als sy voor Gods oordeel sullen staen Hoe sullen sy gheraken, Om te hooren comt en ghy sult binnen gaen, Haer zond' en haer ongherechtigheyt Sullen haer ende haer Godt scheyden van een, Haer zonden die sy hebben bedreven Die sullen haer afscheyden van't eeuwige leven, Daer sullen sy bedruckt en bedroeft moeten staen. Die ons dit Liedt vergaerde Was eenen vroomen Dienaer Hy heeft op deser aerden, Al over de vijftich Iaren Veel menschen leert tot boete Tot haren salicheyt, Ende hy is nae sijn verclaren Oudt al over die 88. Iaren. Ons allen een goet exempelaer. By Ian Mackesz.
Cookies on Poetry Cove