Op de wyse: Al wat men hier in dese werelt siet. IS wech den vaech, ontsluyt d'oogen mijn Van 'slichaems slaep, sie ick weer Sonnen schijn, Of immers fijn, den schoonen morgen lanck Siet wilt oock zijn, wacker tot Godt in danc. Hy heeft in form, dit lijf u ziel ghemaeckt Alsoo heerlijck, heeft over u ghewaeckt, Als ghy noch laecht, duyster in 'smoederslijf Noyt 'tlicht en saecht, noch 'swerelts veel bedrijf. Men riep hem aen in u gheboorten noot V Moeder gaf hy u lief op den schoot, Soo haest ghebaert, heeft u sonder verstant Als inden aert, aessems verhael gheplant. Ghy oock terstont, u noot te kennen gaeft Met schreyen ront, dat ghy most zijn gelaeft, Wt 'sMoeders borst, sooght ghy u voetsel goet Laefde u dorst, Godt gaf u den slaep soet. 'Tgesicht 'tgehoor, reuck, smaeck, 'tghevoel hy gaf Soo langhen tijt, maer sonder voetsels staf, Door 'twoorts ghebiets, dats den zeghen van Godt Soo ist al niet, dat haest met ons verrot. Maer noch ist cleyn dat Godt dit alles geeft Ten dien aensien dat hy gheschoncken heeft, Sijn eygen Soon, die den doot gangsch verslont Bracht 'slevens loon, ten toon door 'tnieu verbont. Door boodschap bly helder claer aen den dach D'onsterflijckheyt die noyt ooghe en sach, Noyt ooc ghehoort, noch 'tquam in niemants hert
Dit 'slevens woort, 'tontbint der zielen smert. Na eene Wet, stelt hy dit leven voor Int hert gheset, door 'taenghenaem ghehoor, Dat t'hert met lust, die Wet voor al bemint Daer die ziel rust, haer rechte rust in vint. Dus danckt den Heer, mijn ziel leeft na sijn wil Geeft hem lof, eer, prijst hem in deuchden stil, Vergaert met hem, hy vergaert weer met dy Soo sal sijn stem, u eeuwich maken bly.
Cookies on Poetry Cove