Op de wyse: Het reet een Ruyter wel gemoet, ofte: Van de vlasbloem. Deut.6,5.MEn moet neerstich bedencken gaen, Mat.22.36Of wy recht in de liefde staen Tot onsen God naer Schrifts vermaen, Dit moghen wy // af meten t'allen ty. Als yemant in Gods liefde staet, Die soeckt altijt vroech ende laet, Gods behaghen hoe dat het gaet, Vermijt ghewis // wat God mishaechlijc is, Recht vliet hy alder zonden schijn, Die tegens Godes eere zijn, Hy schoutse ghelijck als fenijn, Sorghe hy draecht // voor 't geen dat Godt behaecht. Deut.6,12.In Godt staen sijn ghedachten vroet, By daghe en by nachte soet, Gods liefhebber hem wachten moet, Sap.1,10.'t Dencken verkeert // die liefde Gods verteert. Psal.122,1.Ghestadich denckt hy om Gods huys, Esai.2,3.Hy soeckt daer in te wesen t'huys, 1.Tim.3,14.'Tis Gods ghemeente reyn en cuys, Mat.12,74Daer in gherust // heeft hy sijns herten lust. Psal.40,11.En hy spreeckt geern van Godt beleeft, 1.Cor.14,23Geern met hem hy sijn reden heeft, Waer dat hy gaet en staet oft sweeft, 'Tis al van Godt // wat hy spreeckt in het slot. Mat.19,21Wat hy besit gherust en stil, Dat gheeft hy geern om Godes wil, Vrolijck ghemoet sonder gheschil, Met grooter vreucht // sijn hert daer in verheucht. Al sijn woorden hy geerne hoort
Verblijt hem in sijn Godtlijck WoordtIoan.14,23 Ontfanght het in sijn herte voort,Luce,8,15. Daer hy 'tbespaert // en ghetroulijck bewaertActor.8,45. Van den lyden is hy verblijt,Matt.5,12. Dat hy om synent wille lijt, Hy weet het duyrt een corte tijdt, Mijn lijtsaemheyt // hy d'uitcomste verbeyt.Colloss.3,1. Tot hemelschen is hy ghesint, Het aerdtsche hy niet en bemint, Schickt hem hier in als een lief kindt, Vermeert ghelijck // altijt sijns Vaders rijck. En sijn liefde verslint te mael, Al het aerdtsche int generael, Godt is sijn goet en principael, Want hy wordt net // in Gods liefde verset.1.ioan.4,13. Recht is dit dus der liefden aert Tot Godt soo die Schriftuyr verclaert, Wie soo bemint die is ghebaert, In rechter maet // door 't Goddelijck zaet.1.Petr.1,23. Soo men dees teyckens niet en siet, Noch en bevint dadich bespiet, In Gods liefde en staet men niet Waer liefde spruyt, daer moetse breken uyt. DOCH op ons siet onser ghedinckt, Lief Heer en uwen Gheest ons schinckt, Daer deur dees liefde word' ontfinckt, En deur den dach // vruchtbaer uytbreken mach. Tot dat wy bevinden Heer,Matth.6. En laet ons rusten nimmermeer,Matth.7,7. Maer leert ons soecken neerstich seer, Tot dat wy t vroo // hebben ghevonden soo, Eer moet ghy hebben ende danck, Voor d'onderwijs uyt desen sanck, Dit doet u liefde vry en vranck, Die ons nu treckt // en tot liefden verweckt. Recht soo ghy hebt begonnen 'twerck,
Soo wilt het oock volvoeren sterck, In ons op dat ment kenlijck merck, Dat wy bequaem, u liefhebben deuchtsaem.
Cookies on Poetry Cove