Op de wyse: Van den 79. Psalm. De Heyd'nen zijn in u Erfdeel ghevallen. OCh mocht ick u // mynen vrient een Liedt dichten O Heer Iesu // mijn hert sou mijn verlichten, Met hemels vreucht // deur Goddelijcke minne Als d'Arent verjeucht // ghy zijt al mijn ghewinne Daer mijn ziel met verlanck Om leyt in liefden cranck, In een Gheestelijck treuren En is soo seer benout Dat mijn dunct duysentfout Mijn hert van een te scheuren. O duyster locht // nevelachtighe daghen Ghy maeckt seer vocht // mijn wangen in veel claghen, O doncker nacht // nacht, van al mijn droefheden Hoe men'gen clacht // dringht ghy in mijn gebeden, Zijn wy ghescheyden Heer Dat ick sal sien niet meer, V aenschijn Heere blincken Toont my u minnestrael, Die ghy soo menichmael My u Fonteyn liet drincken. Ach keert u t'my // ghy zijt al mijn vermaken En toont my vry // u aenschijn en laet blaken, V liefde soet // in u lieffelijck wesen O Heere goet // soo wordt mijn ziel ghenesen, Of ick moet anghstich bangh Soo dit Heer duyrt noch langh, In mijn smert gaen verdroghen Verdorren seer te gaer In dit mijn lyden swaer, Door 'tsluyten van mijn oogen. Als ghy weer troost // mijn wanghen overvlieten
Wenende bloost // deur u vrientschaps genieten Wat sal 'tzijn dan// als ghy't zijt al in allen Ick niet meer can // spreken deur 'tovervallen, Alst recht com in mijn zin Door weer-keer van u min, Soo versaeck ick mijn selven Ick ken, belijd' alleen V deur liefd' in gheween, Door liefd' in u bedelven. Dat ghy hier gheeft // 'tgaet al 'tverstant te boven Daer deur weer leeft // de ziel om u te loven, Ach wat soetheyt // vind' ick in liefdes schreyen T'samen gheleyt, de wanghen van ons beyen, Dat heymelijck gheschiet En de weerelt weet niet, Hoe dat wy t'samen paren Wat lust dat wy dus t'saem Hebben Heer aenghenaem, Scheyt niet wilt my verclaren. Door 'tleven reen // oock in, en na mijn sterven Maeckt mijn gemeen // u eeuwich rijc te erven Mijn eygendom // ick wil onder u duycken Mijn lief, mijn rom // ooc mijn oogen te luycken, Toont my 'taensicht u croon In mijn ooghen soo schoon, Dat ick mach overwinnen Weest, blijft altijt in my Ghy in my, ick in dy, T'saem als een hert in zinnen.
Cookies on Poetry Cove