Skip to content
1462–1512

XV

Lancino Curti

Signor, se raro a te pur la man porgo non scuso el fallo, anzi me stesso acuso; se in tutto non, ma negligentia e abuso che vagho mi fan gir né me n'acorgo.

Pur, lido longe in alto maro i' scorgo né pavento al veder esser deluso: ché il sacro volto entro 'l mio pecto chiuso mi drizza e guida, e a te l'alma ritorgo.

El pensier sì gentil che più m'infiamma a quel voler che 'l mundo avaro scaccia fa ch'io t'adori riverisca et ama; ciò che t'agrada a me convien non spiaccia,

desiandoti onor e gloria e fama, col nome eterno un nobel cor allaccia.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
XV · Lancino Curti · Poetry Cove