Op den vierden Sondagh na dry Koningen.
Mat. 8. Stem: Phoebus is lang over zee. Of t'Amsterdam al op de ree.
JEsus die is over zee
Van Genezareth gevaren,
Sijn Discip'len nam hy mee,
Als sy in het scheepjen waren,
De baren die beliepen haer,
Sy waren al in groot gevaer,
Benauwt door angste swaer.
Als dit onweer swaer en fel
Scheen haer alle te verslinden,
En de zee haer baeren snel,
Overwierp door starcke winden,
Lagh den Heer gerust en sliep,
Soo dat yder tot hem liep,
En luyde tot hem riep.
Spraken alle 't is gedaen,
komt ghy Heere ons niet helpen,
Wy door storm en wint vergaen,
Baren 't scheepjen overstelpen,
O Heer! wy sijn in angxste groot,
Komt helpt ons doch in onsen noodt,
Bevrijd ons van de doodt.
Onsen Heere heeft haer blind,
En haer kleyn geloof mispresen,
Hy gebied de zee en wind,
Dat sy sullen stille wesen,
Terstont soo is de zee bedaert,
En niemand isser meer vervaert,
Als Godt hem openbaert.
Spraken alle onderlingh,
Wie is dit, wie mach dit wesen?
Die hier tot verwonderingh,
Winden en de zee doet vresen?
Dat sy al staen tot sijn gebiet
Die men nu stracks dus woedent siet,
Wie vreest dees Heere niet.
Wy bidden dan ô Heere goet,
Wilt ons zielen doch bewaren,
Laet de zee van tegenspoet,
Niet te stercke winden baren,
Komt maeckt ons in't geloove sterck,
Bevordert ons in't goede werck,
Behoud ons in u Kerck.