VI. De frher fan Keidem.
De SölthringSölthring, Sylter. Seelid stönth alwethther On buurd üp see en soong bi 't röthther: ‘Wü siil, wü siil tö KaagelönthKaagelönth, vaste wal, eig. koogland., En bring en skep fol roghel hen. Wan de roghe ripet, Wan de berriBerri, gerst. pipet, Da haale wü ruad Aapler, De faamnen uk waagstaaplerWaagstaapler, wiegestanders.. En wan wü lekkelk kum aurstjüürAurstjüür, terug., Da stuun wü stünthen lung bi düür, En da bigenn fan niien Wü dräänger om tö friien.’ - Sa kam er nü tö harefsttid En skep töbeck bi suththersid, Me trii jung friiers ön de floot. Hokken wiar de förderst? Dit wiar Buh fan Keidem, HurHur, waar. säät hi sin spöören? Fuar Taam Earik's düür. Hokken kam tö düür? Uasken Taamen sallef, Me krük en bekker ön de jen hunth, Me gulde ringer aur de üthther hunth. Jü nööthigt höm en sin hingst iin, De hingst dör s'Dör s', geeft zij. haawer en Buh dör s' wiin. Jü toog höm iin tö kest En wilth höm nimmer muar mest. - Uk Taam seid: ‘Jaa! Dü meist höör faaFaa, krijgen.;
Man earelk skel at bröllep hualth, Dat nemmen spüttet ön junk kualSpüttet enz., spuwe in uw beider kool..’ Dit wiar uk Buh en Uasken roght, Ues jatJat, zij beiden. jam diar aur hed betaagt. Jat waath jam jens, üp ualthing wiis, De bröllep skulth ön Keidem wiis. - De bridman bliith Aur sin beskiith Reed leet jest thüs To sin ein hüs. De hingst de sproong, De rütter soong: ‘Rid, rid me kuastKuast, kwast. bi sid! MiarenMiaren, morgen. kumt de brid Me höör gulde ringer Aur höör jerm en finger; Me höör siistSiist, schoudermantel. en rokker, En höör kraaget smokkerKraagt smokker, overhemd met kraag., Sölwer eier üp höör hüif, Sküüret knoppen üp de shifSliif, mouw., Meesing bialtMeesing bialt, koperen gordel. runt om de liif, Guldet kaartelKaartel, borstlap. üs jung wüf. Miaren skel ik bröllep ha, En min ein litj Uasken faa! Toonk, toonk! fuar des gud dei! Al de brid en bridmaaner of wei OtterOtter, buiten, behalve. Buh en Uasken alliining!’ ‘Alliining! alliining!’ Bööp weththerskalWeththerskall, echo.. - Hat kam höm fuar, Diar wesket hokken höm ön 't uar, ‘Dü best amsonst dagh räddenRädden, gereden., Din brid jü es forswäären!’ Hi lukket om - diar floog en kreek; Man taagt: naan sa let 'k mi ek skrek! Hat es forgönstForgönst, wangunst., Man niinMan niin, maar geen. gespenst, Diar jir üp warelth spooket, En lekkelk lidden raaket.
Cookies on Poetry Cove