VII.
Nimmen fen us kin God begripe. Dit sizze wij sels, in wij soene him ris tige uutlaaitsje, dij 't it uus oors betsjute woe. In ir binne dochs bergen fen pompier bemalke, om uus eat te leren, wer fen men sels seit: ‘wij kinne it net fetje.’ In hier het men yn twa in tritigen kleauwe wold in
it hjir bij de tried lânz moerre-fest set: ‘sa is it in sa mat it wezze.’ In dochs roppe wij allegearre allike loed: ‘wij kinne God net begripe!’ Wat in wonder ding, dat minske-forstân!!!