't Vee volgt enkel zyn Natuur.
Zonder ooit verwyt te vreezen.
't Vee kan dus gelukkig wezen.
't Bluscht naer wil het Minne vuur.
'k Moet, ô Vee! uw' staet benyden;
Want een jonge Herderin,
Moet ontelbre kwalen lyden,
Van den blinden God der Min.
Cookies on Poetry Cove
We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.