Skip to content
1858–1895

LORELEY

Jenő Komjáthy

Nem tudom én, hogy mit jelentsen, Oly szomorú vagyok; Régi rege jár eszemben, A régi dajkadalok.

Esteledik, hüs az idő, A Rajna hömpölyög, Fönn csillog a bérci tető, Bíborba öltözött.

Az ormon, a nap hova csillog, Ül a Szűz, nézd a csodát! Ékszere arany, ide villog, Fésűli arany haját.

Fésűje arany s a tájra Zeng ajkiról a dal, Csodás a melódiája, Danája diadal.

A hajóst lenn a hajóban Vad bú ragadja meg, Nem látja a szirtet a folyóban, Magasba néz s remeg.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
LORELEY · Jenő Komjáthy · Poetry Cove