Vierde tooneel.
Klytemnestra, Euribates, Doride.
Euribates.
'k Zal u ons groot geluk, Mevrouw, met vreugd doen hooren.
Vorst Agamemnon leeft, en is op nieuw herbooren.
Nu blykt de valsheid klaar der tyding van zyn dood,
Die 'k in Mycenen bragt, misleid door zynen nood.
Hier van komt Eakus Egistus naricht geeven.
Klytemnestra.
Is Agamemnon noch, ô Goden! in het leeven?
'k Zal myn Gemaal dan zien? en hy komt weêr, die Held!
Euribates.
De Vorst, gewurpen, door den storm en zyn geweld,
Verr' van die plaats waar op men 't schip had zien verdelgen,
Is, als de zee hem stond in de open keel te zwelgen,
Door een der scheepen uit de goven snel gered.
Hy, van dit groot gevaar (den Goôn zy dank!) ontzet,
Heeft weêr by een vergaârt al de overige kielen.
Belet door zaaken die gestaâg hem overvielen,
Is hy eerst deezen dag hier in Myceen geland.
De rykdom, en 't getal der scheepen doen het strand
Met blyden wedergalm hun wederkomst erkennen.
Orestes met zyn volk gaan naar de haven rennen.
Ik moet, terwyl gy dit hebt uit myn mond verstaan,
Hem spoedig volgen.
Klytemnestra.
'k Prys uw yver. Gy kunt gaan.
Ik volg u straks, en zal my derwaarts doen geleiden.