Tooneelpoëzy

Zevende tooneel.

Genserik, De Keizerin, Eudoxe, Sophronia, Camille, Amilkar, Hoofdman der Lyfwacht.

Sophronia, tegen Genserik. Zie, zie 't verraad voor u bereid. Myn Heer, Prins Trasimond, door dolle liefde aan 't blaaken, Wil u Prinses Eudoxe in deezen nacht ontschaaken. De Keizerin. O Hemel! wat heb ik gedaan?

Eudoxe. O groote Goôn! Onze aanslag is ontdekt! Genserik. Zyt gy het, die myn Zoon Verleid? Sophronia. Om meerder kracht aan hunne wraak te geeven, Zo zullen zy u licht berooven van het leeven. Zy gaat binnen. Genserik, tegen Eudoxe. Ja, zonder twyffel stelt ge op zulk een prys uw hart. Maar ik zal de overdragt, tot uwe, en zyne smart, Beletten. Wreede Zoon, uw aanslag is verraaden: Gy zyt onwaardig om te aanschouwen, door uw daaden, 't Geliefde leevenslicht. Dat hy zich eeuwig schaam. Tegen den Hoofdman der Lyfwacht. Ga, eisch hem zyn geweer, Amilkar, uit myn naam. Zo die Vermeet'le noch weêrstreeft myn last en wetten, Zult ge, in de plaats dat gy hem zoud gevangen zetten, Zyn hoofd my brengen. Ga. Eudoxe. O waarde Prins! ô Held! In welk een groot gevaar heeft u de min gestelt! De Keizerin. Hoe kan uw hart van vrees zo licht zyn ingenomen, Tyran? Ik zie vergeefs u voor uw leeven schroomen. Kunt gy wel denken, dat in een Romeinsche ziel Ooit zulk een snood verraad, en laffe wraakzucht viel? Neen, neen, men mag zo licht niet op myn Dochter hoopen, Ze is tot den prys niet van een vadermoord te koopen. 'k Zou haar verzaaken, zo ze, uit eenig inzicht, 't bloed

Der Cezars schande aanbragt. 'k Braveer uw laf gemoed. Dit acht gy weinig. Maar de zaak, die hem doet vreezen, Myn Dochter, is door u niet in zyn hart gereezen. 't Is om zyn Zoon alleen dat hy dus spoorloos beeft. Hy meent, om dat hy 't licht door hem geniet, en leeft, Dat hy een trouw'loos hart moet hebben, als zyn Vader, Alom bekend voor een vloekwaardigen Verraader.