Achtste tooneel.
De Keizerin, Genserik, Eudoxe, Ispar, Camille, en eenige der Lyfwachten.
Ispar.
Men ziet hoe Trasimond, myn Heer, uw last weêrstreeft.
't Gemeene volk, dat steun aan zyne weig'ring geeft,
Is reeds in oproer, om zyn aanslag voort te zetten.
Ja, zonder dat ontzagh of pligt hem kan beletten,
Tast hy uw volk aan, en verstrooit het overal.
Maar 't geen uw gramschap op het hoogst vermeerd'ren zal,
Is dat hy in elks oog ontwapend heeft zyn Broeder,
Daar hy door minnenyd wierd stouter en verwoeder.
Genserik.
Door duizend wonden, Goôn! zie ik hem gaan te grond.
Ispar.
Helaas! prins Hunnerik is, buiten nood, gewond.
Genserik, tegen Eudoxe.
De Prins wil meester van uw lot zyn, en myn staaten:
Maar 'k zie dien Ryksverraâr eerlang van elk verlaaten,
Op 't schandigst sneuv'len in zyn aanslag. Ga straks heen,
Myn Ispar; ga, en ruk 't verstrooide volk by een:
Val, als een bliksem op zyn magt, om hem te prangen.