Vierde tooneel.
Agamemnon, Euribates.
Euribates.
Wat hoor ik? ach! myn Vorst!
Agamemnon.
ô Smart! ô bitter lyden!
Gy komt myn ziel op nieuw met duizend doôn bestryden.
De Koningin, myn pligt, de Goôn, en alles scheen
Genoegzaame oorzaak voor myn zielsgeneegenheên:
En midlerwyl zo lieft een ander die Prinsesse,
Wiens glans bragt aan myn ziel zo groot een minnebresse.
'k Vind in Orestes, die het leeven van my draagt,
Een Medeminnaar die licht meer dan ik behaagt:
Ja, 'k zie myn eigen Zoon verheerd door myn Slavinne,
En my verraaden in het hevigst myner minne.
Euribates.
Daar komt de Koningin, verbaasd, vol druk en smart.
Agamemnon.
Ach! zy blyve eeuwig uit myne oogen en myn hart!