Tweede tooneel.
Dianira, Phenice.
Dianira. Zeg, Phenice, of haast deeze onrust einden zal? Phenice. Hoop alles van uw zorg, Mevrouw, in dit geval. Dianira. O Hemel! Phenice. 'k Ben zo uit den tempel hier gekoomen
Uw Echtgenoot heeft het geschenk reeds aangenomen, 'k Zag dat hy zich hier meê versierde, eêr ik van daar Gescheiden ben om u te brengen deeze maar'. Dianira. O Goôn! ô Idölé! ô Juno! zo 'k u heden Beleedigde met zo veel spoorelooze reden, Van myn verwoeden geest en minnenyd misleid, Vergeef het om 't berouw, dat voor myn misdaad pleit! Phenice, om deeze hoop te vleijen, wil herhaalen 't Geen gy reeds hebt gezegt; en my 't geschenk afmaalen, Dat Iöle zelf heeft Alcides aangeboôn. Zeg, dat hy haar aanschouwt, en niet meer vind zo schoon: Dat gy zyne oogen niet meer zaagt van liefde kwynen: Dat zyn genoegen, rust, en vreugd scheen te verdwynen; Haar toonende reeds een bedekte moeilykheid; Dat hy zich zelf om my te aanschouwen reeds bereid; En, wordende van zo veel spoorelooze daaden Beschaamd, en met berouw al tevens overlaaden, 't Onwettig offervuur zelfs uitbluscht, en ontsteekt Zyn eerste vlam, daar hy my om vergif'nis smeekt. Phenice. Gy treed, door een geheime ingeeving, vol genoegen 't Vermaak te moet, dat u het lot schynt toe te voegen: En door dit denkbeeld proeft gy 't aangenaame zoet, Eêr 't noch gebooren is, in uw verliefd gemoed: Ten minste, ik hoop dat dit zal een voorteken wezen Van uw geluk; en dat ge, ontlast van alle vreezen, Uw trouw'looze Echtgenoot nooit wederom zult zien, Dan om op nieuw zyn trouw en liefde u aan te biên. Dianira. Ja, Nessus bloed zal haast myn hoop met zege kroonen, En al de Goden my hier in hun bystand toonen.
De Hemel spreekt tot my, door een verborgen kracht, Dat Herkules reeds is tot naberouw gebragt. Maar 'k zie den Prins. Door wat noodzaakelyke reden Of hy dus raad'loos en bedroefd komt herwaarts treeden?
Cookies on Poetry Cove