Vyfde tooneel.
Genserik, Trasimond, Ispar, Amilkar.
Trasimond, tegen zyn Gevolg. Wilt my hier wachten. Myn Vader, ver van naar uw oppermagt te trachten
Zie ik uw ongleuk met medelyden aan. Ik ben hier, en gy kunt my weêr in boeijens slaan. Vergeefs komt my 't gemeen tot hunnen Vorst begeeren, Gy zult dit Ryk zo lang als 't u belieft regeeren. Hoe lasterlyk men ook myn daaden steld in 't licht, Ik volg eerbiedig uw geboden, en myn pligt. Ja, ja, myn Heer, ik ben, in weêrwil van myn liefde, Waar mede een Schoonheid met volmaakten glans my griefde, En van myn minnenyd. . . . Genserik. Myn Zoon, ik bidde u, laat Ons toch elkanders niets verwyten: 'k draag geen haat. 'k Vergeeve u alles. Kom, omhels my met behaagen. 'k Wil liever Vader zyn dan Koning. Staak uw klaagen. Geniet, ik sta ze u toe, die gy bemint zo teêr, En geef aan my uw hart en eerste liefde weêr. 'k Benyde u de eer niet, die 't gemeen u heeft gegeeven. Maak vrede: ik wil met u in twist noch wantrouw leeven, Op dat myn burgery de wapens nederleid, En toone aan my, gelyk voorheen, gehoorzaamheid. Ga dan de traanen van uw waarde Eudoxe droogen, Om u te spieg'len in den glans van haar schoone oogen. Trasimond. Gy zegt my alles dat een hart, vol van ontzagh, Berouw, en liefde, kan verblyden. Hemel! ach! Terwyl ik sta gereed om op uw wil te sterven, Laat gy me een leeven met zo veel geluk verwerven. Verwonderd en verbaasd van uwe gunst en deugd, Kan ik myn dankbaarheid niet uiten, noch myn vreugd. Ik ga de oproerigen tot hunnen pligt beweegen; En, nu ik eind'lyk van uw goedheid heb verkreegen Dat myn Eudoxe mag voltrekken myn geluk,
Haar ziel ontslaan van vrees, van wanhoop, angst en druk.
Hy gaat binnen, met Ispar.
Cookies on Poetry Cove