Darde tooneel. Dianira, Phenice.
Phenice. O welk een kracht hebt gy op uw gemoed verkreegen! Die deugd zal Herkules tot deernis licht beweegen. Dianira. Meent gy dat ik vertrek? en hier, zo laf, in rust Myn Medeminnaares zal laaten naar hun lust? Denk anders van dit hart, daar 't zich voelt fel bestryden, Van allerlei verdriet, vermeesterd van zyn lyden. 'k Ben op dit oogenblik door zo veel hoon, verwoed. Myn deugd heeft, door de spyt, geen kracht op myn gemoed; Ja, 'k heb geen deugd meer: en hoe kan die in my weezen, Daar 'k, vol van wanhoop, steeds het uiterste moet vreezen? Phenice. Waarom geveinsd, indien gy blyft?
Dianira. 'k Verblind hier meê 't Gezicht van Herkules, en van zyn Iölé. Ik zal, verbergende myn minnenydig woeden, Den grond wegneemen van hun vrees en kwaad vermoeden, En wreeken my dies te gewisser in myn nood, Voorkoomende een vertrek my wreeder dan de dood. 'k Wil my meestersse van hun' beider noodlot maaken, En voor het dreigend kwaad van 't myne vlytig waaken, Myn Medeminnaares beletten, voor den nacht, De plaats die zy reeds op myn huw'lyksbed verwacht; Ja, die verbeelde vreugd in haar geboorte smooren. Laat ons met Nessus kleed 't verhoopte huw'lyk stooren, Dit kleed, 't welk eeuwig zy door deeze daad vermaard. Met welk een vlyt en zorg heb ik het steeds bewaart! 'k Liet door de kunst op nieuw zyn glans volmaakt volstrekken; Dies kan 't dus ryk'lyk voor een offerkleed verstrekken. Ik wil, ontveinzende myn dolle spyt en haat, Dat zich myn Echtgenoot versier' met dit gewaad. Maar, om geen yd'le hoop te voeden in myn' zinnen, Moet ik door ootmoed zyn vertrouwen weder winnen. O wreede minnenyd! waar heen vervoert gy me? ach! Ja, 'k veins om zyn gemoed te buigen deezen dag. Maar Goôn! hoe kwaalyk kan ik veinzen, en voor de oogen Van dien Ondankb'ren my dus houden ingetoogen! 'k Zal geen meestresse van my zelve kunnen zyn, Daar ik bestreeden van een teed're minnepyn . . . . Maar, ach, Phenice! ik sterf: daar komt hy herwaarts treeden. O Goôn! waarom schiept gy zo veel bekoorlykheden By een trouwlooze ziel?
Cookies on Poetry Cove