Vyfde tooneel.
Herodes, Mariamne.
Herodes, Mariamne uit zyn vertrek jaagende.
Ga, ga, gy zult haast zien de vrucht van 't geen ik zeg.
Ga voort uit myn vertrek; ja, ga voor eeuwig weg.
Durft gy, als ik u smeek, myn bede en liefde hoonen,
Zo durve ik ook aan u myn haat, en wraak betoonen.
De pylen, daar de Min myn borst meê heeft doorwond,
In liefde blaakende, zyn reed op deezen stond,
Door uwen haat, gescherpt, om u naar 't hart te steeken,
En my van 't ongelyk, dat ik gevoel, te wreeken.
Ik hits myn gramschap op: 't is alles reeds verdacht
Wat my van uw bedryf is immer aangebragt.
Ik zal noch goedheid, noch ontzagh u meer bewyzen,
En zo uw trotsheid, die al 't aardryk moet mispryzen,
Schiet lasterpylen, tot verkleining van myn staat,
Zult gy ze wederom zien koomen, met een daad,
Die yder leeren zal Gemaal en Koning eeren.