Zevende tooneel.
Wenseslaus, Frederik, Lyfwacht.
Wenseslaus.
Myn Lyfwacht! ga, zet dien ontaarden Zoon gevangen.
Frederik.
Myn Heer, ik bidde u, stuit uw gramschap in zyn loop.
Wat berging heb ik voor myn leeven? welk een hoop,
Wanneer 't oproerig volk aan my de schuld zal geeven
Van de ongenaâ daar hy u zelf heeft toegedreeven?
Staa myn vertrek toe, zo gy straffen wilt zyn schuld.
Wenseslaus.
Van welk een yd'le zorg is uw gemoed vervuld?
Vrees niet, 'k wil uw geluk zo vast in top verheffen,
Dat u geen onweêrbui van haar of nyd kan treffen;
En zyn baldaadige aart, die reeds genaakt zyn val,
Zo breid'len dat hy nu noch nimmer trachten zal
Om uw verliefden wensch noch glory te bepaalen.
Gy zult volkoomen van zyn hoogmoed zegepraalen,
Gelyk als gy hebt van myn vyanden gedaan.
Frederik.
Heer Koning, 't is uw Zoon: wil nader u beraân.
Einde van het Darde Bedryf.