Tooneelpoëzy

Tweede tooneel.

Eudoxe, Ispar, Camille.

Eudoxe. Zal hier de Keizerin noch langer zyn gevangen, Als een slagtöffer van des Konings staatsbelangen? Word hy dan nimmer moê zo veel boosaardigheên Te pleegen, daar hy lagcht om ons bedroefd geween? Zal hy voor eeuwig dan vermeerd'ren onze smarte? Gy, die als boezemvriend, 't geheim weet van zyn harte, Gy, Ispar, weet wel welk een druk ons naakende is. Ispar. Vergeefs verzweeg ik dit aan uw ontsteltenis. Vergeet, is 't moogelyk, Mevrouw, dat gy uit Romen, En 't Keizerlyke bloed uw oorsprong hebt genomen. Draag met geduld uw leed, tot lichting van uw pyn. Eudoxe. Zal ik dan nooit in myn geboorteplaats weêr zyn, Dat Romen, daar zo vaak myn Oud'ren roem behaalden, Met groote Vorsten aan hun zegewagens praalden? En lyd de Hemel dat haar Keizers Dochter zy In 't Afrikaansch gebied geboeid in slaverny? Neen, of de Goôn op ons in gramschap zyn ontsteeken, Zy zullen echter noch zo groot een ontrouw wreeken;

Eerlang zal Genserik op zich gewrooken zien, Door 's Hemels bliksem dien hy nimmer kan ontvliên, Of door een dapp're hand, de plondering van Romen. Ispar. Zult gy dan nimmermeer tot zachter reden komen? De Keizerin, en gy, in uw verbolgen haat, Altoos vergeeten, dat uw lot in deezen staat, Geenszins verëist zo trots uw meening te openbaaren? Die hoogmoed zoude u licht. . . . . Eudoxe. Laat die gedachten vaaren. Myn Moeder is alom een Keizers Weeuw, en licht Zal een gewenschte dag u leeren welk een pligt, Wat eer men schuldig is aan haaren staat te geeven. Daar zyn geen helden, hoe doorluchtig, hoe verheeven, Die, door een laffe rust, zo trouweloos een zaak Verdraagen zullen, met geduld, en zonder wraak. De naare klank van onze boeijens zal verstrekken Voor trommel en trompet, die hun steeds op zal wekken, Om ons te helpen uit dit smaad'lyk ongeval: Vervuld met deeze hoop, hoor ik hun wapens al. Ispar. Voor zulk een kwaad behoên de Goden onze staaten. 'k Heb by den Koning straks prins Trasimond gelaaten. Indien zyn yver hem gelukken zal, ik zou. . . . . Maar, hy komt zelf.