I. Zang.
Moest de Liefde dan de zinnen
Van Heer Blaeu, zo hoog geächt,
Doen verlieven, en verwinnen,
Buigen onder haare magt?
Andermaal hem leeren klaagen,
Zuchten van zyn minnesmart,
En verand'ren 't welbehaagen
Van zyn edelmoedig hart;
Dat alleen besloot te leeven
Voor het nut van Stad en Staat,
Van den Hemel hun gegeeven,
Tot een troost en toeverlaat?
Moest zy hem, die 't recht der Weezen
En der Weduwen, met vlyt
Trouw'lyk handhaaft, en gepreezen
Als een wonder van zyn tyd,
En de vroomste zyner daagen,
Wensch en liefde van 't Gemeen,
Dus op 't onverzienst belaagen?
Kwetsen in zyn bezigheên?
Van zyn arbeid zegevieren,
Schoon hy was verschanst, en zat
In een bolwerk van papieren,
Brieven, zegelen, en wat
Hem noch meerder voor haar krachten
Scheutvry maakte, en kon behoên?
Wie kan dit verlies verzachten?
Wie verhind'ren? wie vergoên?
En verzoenen 's Hemels tooren?
Schynt het alles niet verlooren?