II. Tegenzang
Recht: dat is het lieve beeld
Daar de braave Leeuw om blaakte:
En door al zyn aad'ren speelt
De onbesmette, die volmaakte,
Pas in 's leevens lentejeugd,
Daar zy, als de morgenstraalen,
Met haar licht den dag verheugt,
In haar glans niet aftemaalen:
't Is Heer Rutgers eed'le Spruit,
Ruim zo blank van ziel als wezen,
Muntende in veel gaaven uit;
Boven and'ren hoog gepreezen,
Als een eerstöntlooken roos,
Die, in geur en glans, ver boven
Koorenbloem en tydeloos,
Word geroemt in alle hoven.
Ze is alleen zyn licht, zyn zon;
't Voedsel van zyn kracht en leeven;
Al zyn vreugd, zyn weeldebron,
Van den Hemel hem gegeeven.
Zy, hoe zacht en teêr van aart,
Van de min reeds ingenoomen,
Is voor geenen Leeuw vervaard;
Streelt en kust hem zonder schroomen,
Daar hy in het minnejuk,
Stelt zyn uiterste geluk.