Tegenzang.
Liefde is al te vast van banden,
Al te aanlokkende in haar gunst;
Dat om koopmanschap en kunst
Hy niet naar zyn Lief zou branden.
Neen, de Min heeft meerder magt:
Zy ontziet geen onweêrbuyën,
't Noorden, 't Oosten, 't Westen, 't Zuyën,
Met hun ongestuime kracht,
Konden nooit zyn vaart vertraagen:
En hy zeilt van Amsteldam
Naar het vuurslag van zyn vlam,
Naar het licht van zyne daagen,
En de Noordstar van zyn ziel,
Daar hy hevig op verliefde,
Als de Min zyn harte griefde,
En haar oog zyn oog geviel.
Wat kan dan zyn drift weêrhouden,
Als hy 't aangenaame Beeld,
Daar zyn hoop en heil op speelt,
Poogt in haare Stad te aanschouwen.
Amstels zilv're watervloed,
Die met zyn bekoorlyke oogen
Houd de waereld opgetoogen,
Heeft geen water voor zyn gloed.
Hy gaat door gevaaren streeven,
Als Leander nimmer moê,
Naar zyn Friesche Hero toe.
Venus, spaar hem 't lieve leeven!
Is zyn moedig hart gestrand?
Wil ten minsten 't lyf bewaaren,
Red, ai, red hem in gevaaren.
Zie hoe hy op 't water brand.
Doe zyn liefde veilig landen
In de haaven, daar zyn Bruid
Steekt verlangende armpjes uit,
Daar hy u, tot offerhanden,
Al zyn kusjes wyden zal,
In een eindeloos getal.