Zang. Toon: Als ik myn Fillis kusschen mag.
Nu juicht de blyde Bruiloftsrei; Daar met vernoegen 't Y en 't Spaaren, Vermoeid van 't schorre krygsgeschrei, Van Meekeren verheugd zien paaren.
Zy vieren 't heilryk huwlyksfeest, Daar in het licht der Bruiloftsglanssen, De Waternimfen, bly van geest, Op 't zoch der dart'le golven danssen.
De golven slaan, met zacht geluid, Aan 't lieflyk ruischen, en verhaalen Zyn liefde, dat de weêrgalm stuit, En rolt en klinkt door bosch en daalen.
Pan, zittende onder 't vrolyk riet, Bespieg'lende in den vloed zyn wezen, Speelt een bekoorlyk Bruiloftslied Op zyne fluit, alom gepreezen.
Hy word gevolgt van bosch en wei. 't Groen schynt, ten trots des herfsts, te groeijen. De schoone Bruid gelykt de mei, Daar ze alle weelde en lust doet bloeijen.
De Bruigom, onbepaald in vreugd, Wyd zyne groene lentejaaren Aan 't zoet van haar ontlooken jeugd, Verstand en deugd, niet te evenaaren.
Zy reikt hem bei haar armpjes toe, Daar hy, in wellust opgetoogen, Nooit is van zich te spieglen moê In 't blinkend licht van haar schoone oogen.
Genoopt van haare liefde en trouw, Plukt hy, van mond, van hals en wangen, De bloempjes met hun morgendouw, Zyn liefsten wensch en zielsverlangen.
Zy kust den Halsvriend wederom. Zo plag, in schaduwen van elzen, Vrouw Venus haren bruidegom, De schoone Adonis meê te omhelzen.
Gelieven, kweekt en bluscht uw brand. Gaat, volgt het spoor der bruiloftsreijen, Die u naar 't huwlyksledekant, Uw min toejuigchende, geleijen.
Niets stoor uw weelde, vreugd, noch rust. Schept in elkanders trouw en zeden, En tedre min, steeds nieuwe lust. Geniet alle aardsche Zaligheden.
Teelt Zoons, tot glory van uw Stam, Tot heil van alle koopvaardyën, Van Haarlem en van Amsteldam, Die zich in uw geluk verblyën.
Verëend den XXVsten van Wynmaand, MDCCV.
Cookies on Poetry Cove