Anders. Aan den Haarlemmer nachtegaal.
O vrolyk Vogeltje, dat met vermaaklyk zingen
Den geest betovert, en den druk verlicht van 't hart,
En alle klanken met uw leutrig keeltje tart,
Als gy aan 't Spaaren op, en van 't geboomt' komt springen!
Waarom laat gy uw stem niet door myn ooren dringen,
En troost my, nu myn borst is van de Min benard?
Of wilt gy niet, uit spyt om d'oude smaad en smart,
(Sints Thereus dolle min u dorst ten hals uitwringen
De spraakelyke tong; en schenden het verbond)
Geneezen met uw zang 't geen liefde heeft gewond?
Het schynt zo: want gy vleid, en weigert my uw zangen.
Noch gy, noch al 't vermaak verkwikt my in de min.
't Veranderen van lucht verandert niet myn zin.
Ik voel aan 't Spaaren, als aan 't Y, 't verliefd verlangen.
MDCLXXVII.