Op het zelfde verjaaren.
O geestige Isaak! 'k vier uw eersten leevensdag
En eerste Jaargety. Uw glans, zo vroeg in 't daagen,
Baart reeds verwondering, en kan aan elk behaagen:
Dies zyt gy Vaders hoop, en Moeders troost en lagch.
Kan dus uw Morgenstond de nevels doen verdwynen,
Hoe schoon zal dan uw licht, op 's leevens middag schynen!
My dunkt, ik zie al hoe gy treed op 't spoor der deugd,
O zoet Fonteyntje! daar uw groote gaaven vloeijen.
Zo moet ge in weetenschap; in geest en oordeel groeijen,
Gelyk uw ligchaam in den wasdom van uw jeugd.
Zo zult gy 't aardryk als een vruchtb're boom versieren,
In welker schaduw elk uw Jaargety zal vieren.
Den XXsten van Wintermaand,
MDCLXXVII.