Skip to content
1599

De harpe, oft des herten snarenspel

Karel Mander

nae de wijse: O Cupido hoe heb ick soo gheleeft? etc. Ioan.3,29O Bruydegom mijn Vorst, mijn Capitey[n] Hebr.12,2.Waer ick my keere, hier in s'Weerelt[s] pleyn, Psal.12,7.Trouwe noch troost, en vind' ic int gemey[n] Act.4,12.Dan in uwen heylighen Naem alleyn,

[V] reyn, troostbaer // woordt claer,Iere.15,16 [D]at sticht, verlicht en doetRom.15,4 [V]erblijden mijn ghemoet.psa.119,92 Te recht, o Heer, hebt ghy my wel geseyt,mat.24,4. [S]iet toe, op dat u niemandt en verleyt,2.thes.2,2. [W]ant de slange met haer dienaers planteytSap.2,24. [G]hebruyckt nu alsoo groote listicheyt,2.cor.11,15 [M]aer scheydt, noch vliet, doch niet [V]an my, o ghy, of ickPsa.124,2 [M]oet vallen in haer strick.Ioan.15,6 Ghy toondet my eenen wegh met der hant, [O]m wandelen nae het beloefde Lant,Act.13,10. [D]ie wordt veracht, door menschelijc verstant2.Pet.2,2 [E]enen bezijden desen aen den cant, [P]laysant, oprecht, men seght,rom.16,16 [H]em fijn, te zijn, en dat [H]y oock loopt, nae u stadt.mat.7,25. Met sulcke stormwinden schalck verdraeytLuc.6,47. [V]an alle zijden word' ick nu bewaeyt,Eph.4,14. [O] Heer, in vreden houdt my welghepaeyt, [E]n u vrucht der gherechticheyt my zaeyt,Iac.3,18. [V]erfraeyt, mij saen, om staen,1.cor.16,13 [S]tandtvast, wat last, oft cruys,Colos.2,7. [D]aer comt teghen u huys. Prince t'bedroeuen valt menighertier,1.Pet.1,6. [M]aer ghy castijdt, al die ghy lief hebt hier,Apoc.3,19. [W]ant t'moet doch al gesouten zijn met vyermat.9,48. [M]aer verlost my van al dit aerdtsch dangierMat.3,7. [D]at schier, ick mach, den dachLuc.21,33. [O]ntvlien, en sien altijt1 joan.2,28

1 Ioan.3.2V aenschijn, met jolijt. Een is noodich.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
De harpe, oft des herten snarenspel · Karel Mander · Poetry Cove