op de wijse: O Broeders wy moghen wel beclaghen, oft: Si mon travail. EEn seer fijn liet, moet uyt mijn hert ontspringhen, Ic wil singen, van eenen Coninck jent, [M]ijn tonghe siet, die is tot dese dinghen, [E]ens sonderlingen, schrijuers penne bekent, [O]nder al s'Menschen kinderen present, [G]hy excellent, uytnemende zijt schoone,
V lippen zijn lieffelijck eloquent, En Godt zeghent u daerom te loone. Eph.6.17.Nu gordet snel, dijn zweert aen uwer zijd[en,] Apo.19.15Ghy Heldt om strijden, u schoone verciert, Het moet u wel ghelucken t'allen tijden, In u ghesmijden, treckt henen ghemaniert, De waerheyt te goede ongefaelgiert, Oock wel ghestiert, d'ellendighe bysonder, By t'recht te houden, vry ongheviert, So wert g'hantiert, van u rechter hant wonder[.] V pijlen zijn scherp, dat in alle Landen Vallen met schanden, de volcken int slijck Mede voor u, jae in het midden van den Hebr.1.8.Conincx vyanden, O Godt sonder beswijck Blijft uwen stoel altoos end' eeuwelijck, End' van u rijc, is den Scepter rechtveerdich [Ps]al.11.8.Gherechticheyt bemint ghy sonder afwijck, Ghy haet publijck, t'Godloos wesen volheerdich. Daerom, o Godt, heeft uwen God vol fame V ten betame, met vreuchden-oly Ghesalft, al meer dan u ghesellen t'same, En seer bequame, u cleederen daer by Zijn enckel Myrrhe, Aloe en Kesy, Wanneer dat ghy, uyt uwe schoon yvooren Palaysen treedt, in u heerlijckheyt vry, Vol schoonder blijschap al nae't behooren. Der Coningen dochteren gaen vol staten In u cieraten, en tot u rechter handt, Daer staet de Bruyt costelijck bouen maten,
[In] gout van platen, hoort dochter met ver-Deut.33.9 [...}]standt,mat.19,29 [Ver]geet u volck, uys Vaders huys en landtLuc.14.26 [Da]n sal playsant, u schoonheyt lusten heden [De]n Coninck want, u heer is hy vailjant, [He]m en niemant, anders suldy aenbeden. De dochter Zor, sal met gheschencken comen,Esa.23.18. [T']volck vol rijckdommen, daer van werdt ghy ghevleyt, [De]s Conincx dochter is, men machse nommen [Hee]rlijck ter sommen, inder inwendicheyt, [Sy] is met schoon gulden stucken becleyt, [To]t den Coninck leyd'mens' in ghestickte cleeren, [Ha]er speel-maeghden die haer volgen planteyt, [Le]ydt men bereyt, al om tot u te keeren. Men leydtse voort met vroyelijcke zede, [Sy] gaen met vrede, in s'Conincx palayse claer [Cr]ijghen zult ghy in u Vaderen stede, [Ki]nderen mede, sult ghy stellen haer [In] der gantscher Weerelt, tot Vorsten daer [Ic] wil eenpaer, uys Naems zijn gedachtich [V]an kint, tot kints kinde, daerom de schaer [D]es volcx danckbaer, werdt u eeuwich eendrachtich. Een is noodich.
Cookies on Poetry Cove