op de wijse van Ionas: Godt sprack in, etc. ALs God Hemel end' eerde Gen.1,1. Hadde ghemaeckt vailjant, End' al wat hem gheneerde Gen.1.24 Int water, locht oft landt, Schiep hy tot sijn beelde playsant Gen.1,27 Den Mensche want // Hy met verstant Sap.2.23. Ouer al soude hebben d'ouerhant. God heeft gheplant in Eden Gen.2,8. Eenen Hof delicaet, Daer in steld' hy met vreden Gen.2.16. Adam met dit mandaet: Eet van elcken boom die hier staet, Maer voorby gaet // End' ouerslaet Den boom der kennissen van goet en quaet. Want siet, dit sult ghy weten, In welcken dach dat ghy Van desen boom sult eten, Den doot steruen suldy: Gen.2.18. Ten is niet goet // sprack Godt oock vry, Dat den Mensch zy // Alleene, hy Wilde den Mensch een hulpe voeghen by. Want daer en was ghevonden Hulpe voor Adam gheen, Godt heeft op hem ghesonden Eenen slaep vry niet cleen: Gen.2.23.
1.tim.2,13Hy nam van sijne ribben een, Ghenas dat reen // End' uyt dat been Schiep hy een Wijf // en gincse tot hem leen. Adam sprack nae den eyssche, Dits been der beenen mijn, En vleesch van mijnen vleysche, Hietse Manninne fijn: Maer de Slanghe vol quaet fenijn, Door nijdich pijn // Vol loosen schijn, Listigher dan de Dieren heeft ghezijn. Gen.3,24.Sy ginck Eva bepraten Met leughen, sy besloot, Soo sy van den boom aten De welck haer Godt verboot, S'en souden niet steruen de doot, Maer Gods genoot // Zijn wijs end' groot Eva met lust aensach den boom minioot. Gen.2,6.Dus at sy van de vruchten, Om wijs zijn onghelaeckt, Gaf Adam sonder duchten, Die heeft daer van ghesmaeckt: Doe saghen sy, als eerst ontwaeckt, Sy waren naeckt // Bloot als ontschaeckt Vijgeblader schooten hebben sy ghemaeckt Gen.3,10.Gods stemme sy aenhoorden Midden int Hof aldaer, Verborghen voor sijn woorden, Naeckt zijnde, schaemde haer: Wie heeft u gheseyt openbaer, V naecktheyt, maer // Hebt ghy niet daer
Van gh'eten, dat ick u verboodt soo claer? T'Wijf, my van u ghegheuen Gen.3,12. Gaf my, dus at ick wat, Tot t'Wijf sprack Godt verheuen, Waerom sy ouertrat? Door der Slanghen om dat // Suldy voort plat Vervloeckt op u borst cruypen uwen pat. Vyandtschap wil ick setten Gen.3,13. Tusschen u ende t'Wijf, Haer zaet u hooft sal pletten, Eva om u bedrijf, Vol pijn en smert' werdt al u lijf, Int baren stijf // Voortaen oock blijf V Man dijn heere, sonder weerghekijf. Om Adams zonde, d'eerde Gen.3,17 Werdt vervloeckt wijdt en breet, Op dat hy hem gheneerde Met kommer ende sweet, Doe maeckte God haer elck een cleet, En sprack, nu weet // Door dit beleet, Adam van goet en quaet het onderscheet. Doe werden sy ghedreuenGen.3.24 Beyd' uyt den Lusthof soet, Dus werdt het sondich sneuen Ter Weerelt ouervloet:Rom.5. Maer wie nu doet, oprechte boet, Des Heeren bloet // Voor hem voldoet, Naermaels hy Adams schult niet dragen moet. Een is noodich.
Cookies on Poetry Cove