Op de wijse: Sy saten en clapten, en en snapten, wel dry uren lanck. IN Eliseus tijden Den Coninck van Syrien, Om Israel bestrijden Hiel raet met sijn krijchslien: Hy seyde wy sullen, Haer verdullen, T'sal aldus gheschien. Wy sullen laghen legghen Met t'legher hier en daer, Den Man Gods liet het segghen Den Coninck Israels, waer Dat Syri heyrcrachten, Op haer wachten, Dus waerschoud' hy haer. Dit was dickwils te doene, Den Syri Coninck quaet Sprack: wie van ons soo coene Die tot haer Coninck gaet, En al d'aenslaghen, Hem ghewaghen: Doe sprack een uyt Raet. Niemandt en doet de wete Israels Coninck dan, Eliseus Prophete Want dat is sulck een Man,
[W]at stil in sijn wooning, Seyt den Coning, [Hy] vertellen can. D'antwoorde sonder dralen, [H]et waer hy is, op dat [Ic]k hem van daer doe halen, [T']Was in Dothan, seer rat [Ha]er macht sy bereyden, En beleyden [In] der nacht de Stadt. Des morghens vol versaghens [I]st was gheworden dach, [H]oe dees Rossen en waghens [S']Man Gods dienaer aensach, [V]roech om te vertrecken, Van dier plecken, [M]aeckt hy groot gheclach. Och wee te desen stonden, [W]at doe wy nu mijn Heer? [V]reest niet, was sijn vermonden, [W]ant daer isser al meer [O]m ons te bewaren, Dus laet varen [W]s vreesens verseer. O Heer, wien ick betrouwe, [O]ntsluyt sijn ooghen saen, [O]p dat hy oock aenschouwe [H]oe veel ons vooren staen, [D]en Heer heeft ten rechten, Daer des knechten. [O]oghen op ghedaen. Rossen en waghens vierich [D]en bergh al vol sach hy, [D]en Man Gods goedertierich [I]nt rond' al wesen by.
En als sy nu quaemen, Datse hem namen, Riep hy Godt aen vry. Godt sloechse met blindthede, Den man Gods doe ter tijt Sprack: dit is niet de stede, Maer volght my naer subijt, Ick leyd' u wel henen, Tot den ghenen Daer ghy om uyt zijt. Al dit Krijchsvolck hy leyde In Samari midts dien, Opent, O Heer, (hy seyde) Haer ooghen datse sien, Sy saghen en vonden, Datse stonden Int stadt Samarien. Als dees hier dus te gader Israels Coninck sach, O Eliseus Vader Sprack hy sonder verdrach, Sal ick nu dees zielen, Al vernielen, En doen eenen slach. Neen ghy: maer ter oorloghe Al die ghy daer sult vaen, Met uwe sweerdt end' boghe Die meuchdy dan verslaen: Maer wilt dese schincken, Eten, Drincken, En laetse te huys gaen. Een maeltijdt groot gheschoncken Was dat Krijchsvolck, dat seer Wel gh'eten en ghedroncken, Track vry tot sijnen heer:
[Do]e sochten Syrien, De quartieren [Isr]aels niet meer. [O] Christen, t'vreesich pijnenPsa.34,8 [Dr]ijft uyt u herte: wantPsa.125,2 [De]n Heer hem om den sijnen [He]m leghert tot bystant, [Di]e vast op hem bouwen, En betrouwen, [Co]men niet ter schant. Een is noodich.
Cookies on Poetry Cove