Skip to content
1599

De harpe, oft des herten snarenspel

Karel Mander

nae de wijse: Den lustelijcken Mey, Christus playsant. Psal.91,1.VVie onder de bescherminghe soet Dees Hooghsten sit eendrachtich, En blijft onder der schaduwen behoet Van die daer is almachtich, Die spreeckt tot den Heer onbesorcht, Psal.18,1.Mijn toeverlaet, ende mijn borcht, Och mijn Godt, op dien ick my betrouwe, Iae, vastelijck mijn hope bouwe. Want hy verlost my van des Iagers strick En pestilency schadich, Psa.121,4Hy sal met sijnen vederen seer dick V bedecken ghenadich, V toeverlaet op elck termijn Sal onder sijnen vloghelen zijn, Ende oock sijn waerheyt uytghelesen, Die is scherm en schildt ghepresen. Alsoo dat ghy niet en moet zijn bevreest Iob,5,21.Voor den nacht-grouwel banghe, Cant.3,8.Noch voor de pijlen die met fel tempeest Eph.6,16.Des daeghs vlieghen seer stranghe, Voor de pestilencie swaer Die int duyster sluypt, hier end' daer, Noch voor de sieckte, wiens felle plaghe Verslindt en verderft, in den middaghe. Ofter schoon duysent vallen onvailjant Aen u zijde beneffen, Iae thien duysent aen uwe rechter hant, Ten sal u doch niet treffen,

[Ghy] sult van herten wel gherust [Me]t ooghen aensien uwen lust, [Ghy] sult vergheldinghe naer ghewercken [Ov]er den Godtloosen wel bemercken.Psa.18,19 [W]ant den Heere die is mijn toeverlaet,Syr.34,16 [Die] hooghst om droefheyt boeten, [Is d]ijn toevlucht, dat gheenderhande quaet [V o]ock en sal ghemoeten, [Tot] u verderuen oft misval, [En] sal, hier in dit Aerdtsche dal [Ghe]en plaghe fel, haer soo opmaken, [Die] tot uwer hutten sal ghenaken. [W]ant van u heeft hy een bevel ghedaenExo.23.20 [D']Enghelen sijn Dienaren,Mat.4,6. [Dat] sy u by, op al u weghen staen, [Beh]oeden en bewaren, [Iae] en dat sy u draghen vry [Op] de handen, alsoo dat ghy [Aen] eenen steen t'zy cleyn oft grooten, [Ner]ghens uwen voet en soudet stooten. [O]p Leeuwen, en op Aderen rebelLuc.10,19. [Sul]t ghy gaen ende treden, [Op] jonghe Leeuwen, ende Draken fel, [Hy] begheert mijns, t'is reden, [Ick] wil hem uythelpen bequaem, [End]e hy bekent mijnen Naem, [Dae]rom soo wil ick tot allen tijden [Ooc]k beschutten, hem tot een verblijden. [H]y roept my aen, daerom wil ic hem blootPsal.4,1. [Verh]ooren in der saken,

Ick ben by hem, ick wil hem uyt der noo[t] Trecken, ter eeren maken, En ick wil hem ghestadelijck Voeden, en zijn versadelijck, Met een lanck leuen om sijn verschoonen En mijn salicheyt wil ick hem toonen. Een is noodic[h]

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.