Skip to content
1599

De harpe, oft des herten snarenspel

Karel Mander

Nae de wijse: Godt schiep den Man eerst van den begin. Wy vinden seer claerlijc in Gods woort, Hoe Man end' Wijf behoort2.Cor.7,3. [Te] leuen in accoort,1.Pet.3,7. [Elc]kander recht beminnen: [Ma]er lacen de liefde, deur twist en discoort [In] vele haest versmoort, [Da]er uyt comt voort en voort [Tw]ist in veel huysghesinnen: [W]ant een vrouwe onbeleeft [D]aer den Man gheen vreucht aen heeft,Syr.25,32 [M]aeckt hem, wilt dit ghehinghen, [V]erdrietich tot allen dinghen. Een quade vrouw soo Syrach sprack,Syr.25.24 [Al]s sy met toorn ontstack, [S]y verandert als een sack, [I]n haer aensichte stuerich, [T]ot goet doen is sy luy en slack,

Gheeft den man menighen snack, Pro.19.13. ende 27.15Als een druypende dack, Is sy kijuende gheduerich: Den man is wel ghequelt Die alsoo is ghestelt, Hy moet dat wel beweenen Prou.12.4Sy is als etter in sijn beenen, Gheen listiger hooft segt ons Syrach jen[t] Syr.25.22Als dat hooft van een Serpent, Gheenen toorn bekent En gaet bou[e]n des Wijfs toorn Ick woonde lieuer by Leeuwen ghewent, Syr.25,23En by Draecken ongheschent, Dan een quaet Wijf ontrent, Als sy haer gaet laten hooren, Syr.25.25Sy spreeckt dat niet betaemt, En haren Man beschaemt Deur haer ongheschickte wesen, Soo wy in Syrach lesen. Ghepresen en wordt een qua Vrouwe nie[t] Syr.42.35Waer men, vaet mijn bediet, Al de Schrift deure siet, Maer aenghewesen hare vlecken, 1.Tim.5.8.In ander houen sy altijdt wiet, En als dit soo gheschiet, Can sy seer veel verdriet Daermede wel verwecken: Want sy heelt, vaet mijn bescheet, Al dat sy niet en weet. Syr.25.27Sy heeft dat vooren spreken,

[Dit z]ijn al qua ghebreken. [Go]dt schiep den man, seer wijs beraen,Gen.1.26. [Vin]den wy gheschreuen staen,Mar.10.6 [Dae]rnae t'Vrouwelijck graen [Schi]ep hy uyt sijner zijdeGen.2.21. [Niet] om den man te bouen te gaen, [Ma]er wesen onderdaen,1.Cor.11.8. [Hoor]ende sijn vermaen [Seer] onderdanich blijde:1.Pet.3.1. [Wa]nt ten schickt niet te saem, [Tw]ee hoofden op een lichaem,1.tim.2.12. [Dus] hoort den man ten fijne [Haer] ouerhooft te zijne. [M]aer lacen dit wort by vele verkeert, [Die]'t Houwelijck vermeert [And]ers dan Schriftuere leertsap.14.24 [Soo] men mach sien en hooren, [De] liefde die wort seer haest verteert, [Da]er de Vrouwe verheert. [De]n man wordt niet gheeertSyr.26.10 [M]aer sy willen woonen vooren, [T'i]s Salomons verstandt, [Be]ter in een woeste landt, [Te] woonen eendrachtich,Pro.21.19. [Da]n by een Wijf kijfachtich. Een schamel Godtvreesend' Vrouwe eerbaerSyr.26.1.1 [En] spreke ick niet te naer,Pro.18.22 ende 19.14 [W]ant ick en meene haer [Do]ch gheenichsins daer mede.Syr.25.11. [Di]e haer beroepinghe wel nemen waer,1.Pet.3.1.

Die zijn int openbaer Als schoone lichten claer, Syr.20,21Met haren Man in vrede: Eph.5,22Want een goet wijf int slot, Pro.19,14Is een gaue van Godt, Syr.26.3.Die my, lof Godt ghepresen, Goote jonste heeft bewesen. Schickt u nae den tijdt. Rom.12

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
De harpe, oft des herten snarenspel · Karel Mander · Poetry Cove