Inhoudt. Soo Daphnis is in coel Eyck-schaeuw' gheseten, Hy Melibe roept, welcken Corydon Hier singhen hoort, met Thyrsis wie best con, Maer Thrysin hy acht ijdel int vermeten.
Meliboeus. Corydon. Thyrsis. Eens by geval oock Daphnis onder sat Een ruyschend' Eyck, jae rechts ten tijde dat Daer Corydon en Thrysis hadden t'samen Hun Vee ghebracht, de Schapen Thrysis quamen Toe, Corydon de Geytkens al vol melck: In bloey-tijdt soet sijns levens was daer elck, En beyde van Arcadien jongklinghen In consten g'lijck, en al bereydt om singhen, T'antwoorden oock malcander overhandt, En t'wijlen ick beschermich doe bystandt Voor t'coude groot, mijn teere Tamarissen, Ick word' den Bock der kudden Man te missen, Hy liep verdwaelt, terstondt ic word' ghewaer Daphnis, en oock hy my, en riep my naer: Hau Melibe, wilt hier by ons doch comen, Van uwen Bock goe tijdingh' werdt vernomen, Behouden is met al den Geyten hy: Dus en ghy meught vertoeven, wilt doch dy Hier onder t'schaeuw' een weynich comen rusten, Ghy sult alhier den Ossen jongh met lusten Sien comen aen lancxt groene beemden schier, Om in de Vliet te drincken: jae sult hier Van Minci vliet sien t'water henen strecken Den oever lancx die teer groen rieten decken: Een swarm Byen ghy hier oock hooren sult, Welck hier altijdt soet wederschallich rult In dees holl' Eyck ghewijdt toe Iupiterren. Wat soud' ick doen? ic mocht seer qualijc merren Alcippen, noch oock Phyllid' ick daer toe En hadde niet, dat een van hen hadd' doe T'huys drijven, oock in koye sluyt en moghen Mijn Lammers jong gespeent die niet meer sogen. En Corydan met Thyrsis doe ter tijdt, Om eer en prijs, was in een groot ghestrijdt: Doch om hun spel beluystren ick mijn dinghen, (Hoe noodich) liet: Doe hebben sy te singhen Ghevanghen aen, en al by beurten: want Der Muses will' is, dat men over hant Ghedicht bedenckt: dus Corydon verhaelde Nu sulcx en sulcx, daer Thyrsis weer op taelde. Corydon. Mijn Nymphenlief, o Libethriden ghy, Wilt een ghedicht te singhen dulden my, Alsoo ghy doet oock mijnen Codrus blijcklijck, Die versen maeckt Pheb' aldernaest gelijcklijck: Of connen wy al versen even goet Ghesinghen niet als self Apollo doet, Soo wensch ick hier aen desen pijnboom heylich Mijn ruyspijp t'zijn om hoogh gehangen freylich. Thyrsis. O Herders ghy Arcaders croont met clijf Doch my Poeet noch groeyend' tot beclijf, Dat Codrus berst door nijdt afjonsche plaghen En indien hy my teghen sijn behaghen Noch loven moet, haeswortel bloemen vint, Daer mede ghy mijn voorhooft al omwint, Dat my toecomsch' Poeet hier nae de quade Snoo tongh' en doe gheen lasterlijcke schade. Corydon. O Deli'!Delia is Diana.eens cleen Mycon mercken wilt, Hy biedt u t'hooft van een groot Vercken wildt: En groot getackt dees hoorns siet oock vanden Langleefschen Hert, indien dat door dijn handen My self al dit ghemaeckt mocht eyghen zijn, Ick maeckte dy een Beeldt van Marmer fijn, V schenen moy vercierd' ick met twee brooskens Van purper root, een verw' als roode rooskens. Thyrsis. O Priap' u vernoeght dat ghy verwacht Een teyl met melck: daer toe dees vlaeykens sacht Eens s'Iaers t'ontfaen, na dien wy u doch achten Een slechs die moet een arem moeshof wachten: Wy hebben dy ghemaeckt een Marber beelt Voor dees tijt, maer maect ghy dat t'kudde teelt In wasdom groot, veel vruchts voortaen ic houde, Ghy wert hier naer gemaeckt van pueren goude. Corydon. Nerei Nereus een Zee-Godt, den soon van Oceaen en Tethis: van hem zijn comen Nereides der Zee-Godinnen, welcke Hesiodus noemt tot vijftich, daer onder oock Galathea, sy was soo veel als t'waterschuym: d'ander, crachten en verscheydenheyt des waters.kindt Galathe' is al soet, Iae boven thijm van Hybl' in mijn ghemoet, Al witter dan de Swaen, en schoonder mede Als witte clijf, de Stieren (nae de zede) Ghenoech gheweydt nu zijnde t'huys ghestalt: Wilt ghy alsdan yet doen dat my bevalt, Of zijdy yet voor Corydon sorghvuldich, Comt dan by my, en weest my doch ghehuldich. Thyrsis. Ick zy om sien dy bitterder dan t'fel Sardijnsche cruydt gheheeten keuckenschel, Het welcke doet al lachend' sterven schricklijck, Ia wreeder dan den Hulst seer scherp en pricklijck, Onweerder oock als Zeemosch wesen mach, Is langher my als Iaer niet desen dach. G'weydd' Ossen nu, indien het schand' is toeven, Soo gaet dan t'huys te stalle nae t'behoeven. Corydon. O bornen al bemoscht, en cruydt oock ghy Veel sachter dan den slaep, Haegh-appel vry, T'schoon groen geboomt' betoont wel sijn weldaet, Bedeckend' al met sijn seldsame schadu: T'schaepkudde t'saem bedect ooc voor t'aenstoot Der Sonnen brand' ter hooghster hitten groot: Den Somer comt, de vruchtbaer rancken geven Siet, alree uyt hen botten hoogh verheven. Thyrsis. Hier warmen heerdt, wy hebben ooc veel hout, Vol vetten herst, en hebben menichfout Altijts goet vyer, so dat door t'roocks besmeuren Staegh worden swert de posten onser deuren: Hier Noordwinds coud' en vreesen wy niet meer Als Wolf en doet ghetal van Schapen teer, Iae of soo veel als beken snel of vlieten In harden loop voor d'oevers hen verschieten. Corydon. Genevers vrucht is hier seer veel ghestaen, S'ghelijcx oock veel Castagnien ruygh bestaen, Veel fruyts ghestroyt ligt al den boomen onder, Het lacht nu al verheught: maer soo bysonder Ghelaten eens van schoon Alexis wort Hier dit gheberght', so sal men op een cort Wel moeten dan aensien met droeven ooghen Dat dese vliet sal tot den grond' uytdrooghen. Thyrsis. Door een qua locht verdordt nu al het veldt, Cruyden vergaen, en Liber al ontstelt, Door grooten nijdt den rancken al ontloofde En van hun schaeuw' den heuvels soo beroofde Maer t'sal van nieus hergroenen over al Als Phyllis comst' ons eens gheschieden sal, Jupiter self sal comen afghesteghen Met overvloedt van eenen blijden reghen. Corydon. Abeel.Tot den Poplier goe jonst Alcides draeght, Iacchus lieft den Wijnstock, Myrt' behaeght Wel Venus schoon, en Phebus sijnen Lauwer: Maer Phyllis lieft den Haeslaer, hoe getrouwer Dat Phyllis lieft den Haeslaer, t'wijlen siet, En sal den Myrt' verwinnen moghen niet Den Haeslaer swack: noch hy sal van ghelijcken Oock geensins niet voor Phebi Lauwer wijcken. Thyrsis. Den Bosschen is den Esch een schoon ghecier, Den Pijnboom t'hof, den vlieten den Poplier, Den Berghen hoogh de groene langhe Dennen: Maer wilt ghy my besoeck te doen ghewennen Als dicks, o ghy schoon Lycida, soo sal Wel moeten stracx voor u dan wijcken al Den Esch int Bosch, jae Pijnboom in de hoven, Ghy sults' in schoont' al verre gaen te boven. Meliboeus. Dat Thyrsis doch verwonnen, wil al meer Doen wederstandt, bedenck ick, doch sal eer Van dees tijdt aen zijn Corydon ghepresen, By ons wel weerdt, een Corydon te wesen.
Sevenst' Boer-lieds eyndt'.
Cookies on Poetry Cove