2.
Ach, waarom zoo vroeg geplukt,
Schoone in 't bloeien weggerukt?
Wat deed zóó uw boezem blaken
Naar den zwijmelroes der vreugd,
Dat u in uw prille jeugd
't Offer van den Lust kon maken?
Thans kleurt rouw uw kaken dof,
En 't genot vliedt met haar bloesem: -
't Bloemtj', eens rustende aan heur boezem,
Treedt de voet der Weelde in 't stof.