Wijze: Psal. 15. 1. Wie meldde ooyt wat Iesus min Zijn uitverkooren volk wil schenken? ‘t Zijn wonderen! verstand en zin Verliest (als eindig) zig daar in, Onmagtig die te ooverdenken.
2. Dog schijnt mijn stem en geest vermoeyt, Om Iesus liefde te verheffen, Mijn lust gestaadig weer aangroeyt, Wierd ik maar door zijn Geest bevloeyt! ‘k Zoud nogtans klaar zijn min beseffen.
3. Het laatste proef-stuk, en ‘t besluit Van zijne gunst, wil hy bewijzen, En op het heerlijkst laaten uit, Aan zijn zoo diergekogte Bruidt, Als hy haar lichhaam doet verryzen.
4. Als hy dat lichhaam, dat in stof Door ‘s doods gewéld was neer-geslaagen, Opwekt; en beurt in ‘s hémels hof, Om met de ziel vereent, zijn lof En liefde, eeuwig te gewaagen.
5. Zag eens Ezech. 37. geheel.Ezechiël, een veldt Geheel vervult met dood-gebeente, Dat leevend’ wierd, is dus voorspelt, Dat voor den laatsten dag herstelt Zoud’ werden Israëls Gemeente:
6. Dat gaf niet een aan ‘t zielen-oog Van zijne uitverkooren schaaren, Een duidelijk en klaar vertoog, Dat zy wiêr geest reeds leefd’ om hoog, Haar lyf verwékt, ook op zoud vaaren.
7. Hy had niet slegts zijn ziel voor haar, Maar ook zijn lichhaam opgegeeven, Tot losgeld, dat zy van ‘t gevaar, Naar ziel en lyf, bevrijd, aldaar
Om hoog, eens zouden heerlijk leeven.
8. Hy had betuigt, Ioan. 12: v. 26.daar ik my vindt, Aldaar zal ook mijn dienaar woonen, Al wie my op der aard bemint, En met my Oopenb. 3: v. 21.strydt en ooverwint, Zal ik om hoog met vreugde kroonen.
9. Eph. 1: v. 23.Zoud ‘t hoofd ‘t lichhaam werden een, Zy moesten opstaan zonder zonden, Wijl hy, niet slegts in geest gemeen, Mara ook was Ep. 5: v. 30.van haar vleesch en been, En dus op ‘t naauwst aan hen verbonden.
Cookies on Poetry Cove