CAP.XIX.
Maiore in pretio tenuis mihi, simplice vitâ: Quam qui ad opes vitam quacunque inflectit, et aptat Tandemque hunc recta disces ratione carentem Haud inter bona consenda Lees: condenda. est vis ignea mentis Cognito Lees: cognitio. veri cui non praeluceat, hocce Peccatum accumulat, dum fertur ad omnia praeceps Stultitia ipse sua mortalis, cursum ubi vitae Pervectendo Lees: pervertendo., malum accersum Lees: accersivit., quaerit in ipsum Indignans, culpam supremum avertere Numen
Inter mortales facit hoc opulentia amicos Plures quam ad libitum ut pariat, sed pauper ab illo Deseritur sibi quem certum credebat amicum Haud testis falsus, quidquid Vul aan: qui. praecavet unquam Impunitus erit, non qui mendacia conflat Urgentem ad poenam eludet versutiâ eadem Res ubi apud magnos confectam Lees: confecta in. sidere multi Submisso ut vultu fudere precantia verba Sed tandem experiere haud quidquam ut munera amicum Fastidit frater fratrem si factus egenus Et fiat socius quî non alienior? Ille Blanda iterat promissa, ad surdas sed cavit Lees: canit. aures Consultur Lees: consulitur. bene vitae, ut quis se possidet, ipsos Affectusque suos, et iter ad prospera certum est Nil nisi perpensâ rectâ ratione movere Cesserit haud impune unquam assernisse Lees: asservisse. citatum Testem quae falsa, artifice ut mendacia lingua Qui conflat, sibi tandem ipsi accersitque ruinam. Deliciae quam non deceant, quam tractet inepte Vir stolidus, cernis. speciem observabis eandem Utcunque in Dominos serium Lees: servum. imperitare videbis Acri ut quis sensu excellit tanto magis iram Refrenare potens prima hinc encomia captat Ut superet commissa in se ignossendo Lees: ignoscendo., ferendo Non minus atque leo rugit indignatio Regis Quando animis agitur fervens sed gratia talis Regia ut irrorat sudum sitientibus herbis Qui filî pater est stolidi quâ lumina vertat Inveniet quod mentem angat, ceu stilla perennis Est mulier rixosa domi illi animumque peredit
Resque domusque manus per avorum perque parentum Transmissae veniunt: Sapiens sed non ita coniux Quae proprium eximiunque Lees: eximimiumque. benigno ab Numine domum est Deiicit ad torpentem Ignavia lenta soporem Quemque tenet, cuique ingenium est intendere fraudi Non minus ille etiam quanquam, irrequietus egebit Quae dantur vitae, vitam Praecepta tuentur Observata, at qui mormis Lees: in normis. facit omnia susque Deque malo exitio cernes et ponere vitam. Qui tenui miseratus, opem fert rebus in arctis Foenerat hoc quodcunque Deo, benefacta benignus Qui collata aliis multum cumulata refundit Cui proles, formato aetate ut flexilis et spes Profectus patrio ne animo delicta ferendo Illi in perniciem fias crudellisLees: crudelis amore. Supplicium infert ipse sibi quem possidet aestus Irarum, hoc habet, illum adeo ut quicunque laboret Exuere hinc, magis exacuat poenamque furoremque Lees: furorem. Consilium menti admittè, ac submittere ne te Disciplinae aversare, ut tibi quo magis aetas Defluit, alma magisque animum Sapientia formet Plurima mortales aegri volvuntque revolvuntque Intensis consulta animis: sed Numinis alti Conceptum quodcunque aeternum immobile perstat Hoc homini innatum bonus ut dici atque benignus Erga alios optet: sed qui promittere largus Fallit, eô mulier Lees: melior. mihi, qui se agnoscit egenum Aeternam orditur vitam reverentia summi Numinis illa bonis saturat Blandaque quiete Illa eadem ne te invadant discrimina praestat Pigro ad opus proferre manum, postquam abdidit illam
In manica perdifficile ac utcunque premente Esuriê tamen illam ori insertare operosum est Frontis homo perfrictae ut caeditur, arripit inde Ut sapiat Fatuus: sed qui non cordis inanis Corripere hunc verbis sat erit, monitusque sequetur Filius ut probrum genitoribus atque rubori est: Latius inde malum serpet, tandemque parentem Re vitâ exutum matrem extorremque videbis Disciplinae ulli dederis si nomen ab illis Ut te quae solide fundata abducere sentis Haud ultra, Fili, ausculta, gressumque referto Quem testem non ulla Dei reverentia tangit Seria Iudiciorum illudit, si quid iniqui In lite est, velut absorbet, commentàque subdit In derisores se accingit poena senero Lees: sereno. Iudicio interea, ac illorum terga manentes Plagae, qui in vita nulla ratione feruntur
Cookies on Poetry Cove